൨. ദുതിയവിഹാരസുത്തം

൧൨. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ഇച്ഛാമഹം, ഭിക്ഖവേ, തേമാസം പടിസല്ലിയിതും. നമ്ഹി കേനചി ഉപസങ്കമിതബ്ബോ, അഞ്ഞത്ര ഏകേന പിണ്ഡപാതനീഹാരകേനാ’’തി. ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’തി ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ പടിസ്സുത്വാ നാസ്സുധ കോചി ഭഗവന്തം ഉപസങ്കമതി, അഞ്ഞത്ര ഏകേന പിണ്ഡപാതനീഹാരകേന.

അഥ ഖോ ഭഗവാ തസ്സ തേമാസസ്സ അച്ചയേന പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘യേന സ്വാഹം, ഭിക്ഖവേ, വിഹാരേന പഠമാഭിസമ്ബുദ്ധോ വിഹരാമി, തസ്സ പദേസേന വിഹാസിം. സോ ഏവം പജാനാമി – ‘മിച്ഛാദിട്ഠിപച്ചയാപി വേദയിതം; മിച്ഛാദിട്ഠിവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം; സമ്മാദിട്ഠിപച്ചയാപി വേദയിതം; സമ്മാദിട്ഠിവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം…പേ… മിച്ഛാസമാധിപച്ചയാപി വേദയിതം; മിച്ഛാസമാധിവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം, സമ്മാസമാധിപച്ചയാപി വേദയിതം; സമ്മാസമാധിവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം; ഛന്ദപച്ചയാപി വേദയിതം; ഛന്ദവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം; വിതക്കപച്ചയാപി വേദയിതം; വിതക്കവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം; സഞ്ഞാപച്ചയാപി വേദയിതം; സഞ്ഞാവൂപസമപച്ചയാപി വേദയിതം; ഛന്ദോ ച അവൂപസന്തോ ഹോതി, വിതക്കോ ച അവൂപസന്തോ ഹോതി, സഞ്ഞാ ച അവൂപസന്താ ഹോതി, തപ്പച്ചയാപി വേദയിതം; ഛന്ദോ ച വൂപസന്തോ ഹോതി, വിതക്കോ ച വൂപസന്തോ ഹോതി, സഞ്ഞാ ച വൂപസന്താ ഹോതി, തപ്പച്ചയാപി വേദയിതം; അപ്പത്തസ്സ പത്തിയാ അത്ഥി ആയാമം [വായാമം (സീ. സ്യാ.)], തസ്മിമ്പി ഠാനേ അനുപ്പത്തേ തപ്പച്ചയാപി വേദയിത’’’ന്തി. ദുതിയം.