൫. അനുസയസുത്തം

൧൭൬. ‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, അനുസയാ. കതമേ സത്ത? കാമരാഗാനുസയോ, പടിഘാനുസയോ, ദിട്ഠാനുസയോ, വിചികിച്ഛാനുസയോ, മാനാനുസയോ, ഭവരാഗാനുസയോ, അവിജ്ജാനുസയോ – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്താനുസയാ. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്തന്നം അനുസയാനം അഭിഞ്ഞായ പരിഞ്ഞായ പരിക്ഖയായ പഹാനായ…പേ… അയം അരിയോ അട്ഠങ്ഗികോ മഗ്ഗോ ഭാവേതബ്ബോ’’തി. പഞ്ചമം.