൮. നീഘസുത്തം

൧൬൮. ‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, നീഘാ. കതമേ തയോ? രാഗോ നീഘോ, ദോസോ നീഘോ, മോഹോ നീഘോ – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ നീഘാ. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണന്നം നീഘാനം അഭിഞ്ഞായ പരിഞ്ഞായ പരിക്ഖയായ പഹാനായ…പേ… അയം അരിയോ അട്ഠങ്ഗികോ മഗ്ഗോ ഭാവേതബ്ബോ’’തി. അട്ഠമം.