൧. അവിജ്ജാസുത്തം

൧. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തത്ര ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഭിക്ഖവോ’’തി. ‘‘ഭദന്തേ’’തി തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ പച്ചസ്സോസും. ഭഗവാ ഏതദവോച –

‘‘അവിജ്ജാ, ഭിക്ഖവേ, പുബ്ബങ്ഗമാ അകുസലാനം ധമ്മാനം സമാപത്തിയാ, അന്വദേവ [അനുദേവ (സീ. പീ. ക.)] അഹിരികം അനോത്തപ്പം. അവിജ്ജാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അവിദ്ദസുനോ മിച്ഛാദിട്ഠി പഹോതി; മിച്ഛാദിട്ഠിസ്സ മിച്ഛാസങ്കപ്പോ പഹോതി; മിച്ഛാസങ്കപ്പസ്സ മിച്ഛാവാചാ പഹോതി; മിച്ഛാവാചസ്സ മിച്ഛാകമ്മന്തോ പഹോതി; മിച്ഛാകമ്മന്തസ്സ മിച്ഛാആജീവോ പഹോതി; മിച്ഛാആജീവസ്സ മിച്ഛാവായാമോ പഹോതി; മിച്ഛാവായാമസ്സ മിച്ഛാസതി പഹോതി; മിച്ഛാസതിസ്സ മിച്ഛാസമാധി പഹോതി.

‘‘വിജ്ജാ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുബ്ബങ്ഗമാ കുസലാനം ധമ്മാനം സമാപത്തിയാ, അന്വദേവ ഹിരോത്തപ്പം. വിജ്ജാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, വിദ്ദസുനോ സമ്മാദിട്ഠി പഹോതി; സമ്മാദിട്ഠിസ്സ സമ്മാസങ്കപ്പോ പഹോതി; സമ്മാസങ്കപ്പസ്സ സമ്മാവാചാ പഹോതി; സമ്മാവാചസ്സ സമ്മാകമ്മന്തോ പഹോതി; സമ്മാകമ്മന്തസ്സ സമ്മാആജീവോ പഹോതി; സമ്മാആജീവസ്സ സമ്മാവായാമോ പഹോതി; സമ്മാവായാമസ്സ സമ്മാസതി പഹോതി; സമ്മാസതിസ്സ സമ്മാസമാധി പഹോതീ’’തി. പഠമം.