൮. നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനപഞ്ഹാസുത്തം

൩൩൯. ‘‘‘നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതന’ന്തി വുച്ചതി. കതമം നു ഖോ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനന്തി? തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഏതദഹോസി – ‘ഇധ ഭിക്ഖു സബ്ബസോ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമതിക്കമ്മ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി. ഇദം വുച്ചതി നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതന’ന്തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, സബ്ബസോ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമതിക്കമ്മ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരാമി. തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഇമിനാ വിഹാരേന വിഹരതോ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനസഹഗതാ സഞ്ഞാമനസികാരാ സമുദാചരന്തി.

‘‘അഥ ഖോ മം, ആവുസോ, ഭഗവാ ഇദ്ധിയാ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏതദവോച – ‘മോഗ്ഗല്ലാന, മോഗ്ഗല്ലാന! മാ, ബ്രാഹ്മണ, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം പമാദോ, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനേ ചിത്തം സണ്ഠപേഹി, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനേ ചിത്തം ഏകോദിം കരോഹി, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനേ ചിത്തം സമാദഹാ’തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, അപരേന സമയേന സബ്ബസോ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമതിക്കമ്മ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാസിം. യഞ്ഹി തം, ആവുസോ, സമ്മാ വദമാനോ വദേയ്യ…പേ… മഹാഭിഞ്ഞതം പത്തോ’’തി. അട്ഠമം.