൭. ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനപഞ്ഹാസുത്തം

൩൩൮. ‘‘‘ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതന’ന്തി വുച്ചതി. കതമം നു ഖോ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനന്തി? തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഏതദഹോസി – ‘ഇധ ഭിക്ഖു സബ്ബസോ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമതിക്കമ്മ നത്ഥി കിഞ്ചീതി ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി. ഇദം വുച്ചതി ആകിഞ്ചഞ്ഞായതന’ന്തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, സബ്ബസോ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമതിക്കമ്മ നത്ഥി കിഞ്ചീതി ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരാമി. തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഇമിനാ വിഹാരേന വിഹരതോ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനസഹഗതാ സഞ്ഞാമനസികാരാ സമുദാചരന്തി.

‘‘അഥ ഖോ മം, ആവുസോ, ഭഗവാ ഇദ്ധിയാ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏതദവോച – ‘മോഗ്ഗല്ലാന, മോഗ്ഗല്ലാന! മാ, ബ്രാഹ്മണ, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം പമാദോ, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനേ ചിത്തം സണ്ഠപേഹി, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനേ ചിത്തം ഏകോദിം കരോഹി, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനേ ചിത്തം സമാദഹാ’തി. സോ ഖ്വാഹം, ആവുസോ, അപരേന സമയേന സബ്ബസോ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമതിക്കമ്മ നത്ഥി കിഞ്ചീതി ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാസിം. യഞ്ഹി തം, ആവുസോ, സമ്മാ വദമാനോ വദേയ്യ…പേ… മഹാഭിഞ്ഞതം പത്തോ’’തി. സത്തമം.