൨. ദുതിയപുബ്ബേസമ്ബോധസുത്തം

൧൪. ‘‘പുബ്ബേവ മേ, ഭിക്ഖവേ, സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ ഏതദഹോസി – ‘കോ നു ഖോ രൂപാനം അസ്സാദോ, കോ ആദീനവോ, കിം നിസ്സരണം? കോ സദ്ദാനം…പേ… കോ ഗന്ധാനം… കോ രസാനം… കോ ഫോട്ഠബ്ബാനം… കോ ധമ്മാനം അസ്സാദോ, കോ ആദീനവോ, കിം നിസ്സരണ’ന്തി? തസ്സ മയ്ഹം, ഭിക്ഖവേ, ഏതദഹോസി – ‘യം ഖോ രൂപേ പടിച്ച ഉപ്പജ്ജതി സുഖം സോമനസ്സം, അയം രൂപാനം അസ്സാദോ. യം രൂപാ അനിച്ചാ ദുക്ഖാ വിപരിണാമധമ്മാ, അയം രൂപാനം ആദീനവോ. യോ രൂപേസു ഛന്ദരാഗവിനയോ ഛന്ദരാഗപ്പഹാനം, ഇദം രൂപാനം നിസ്സരണം. യം സദ്ദേ… ഗന്ധേ… രസേ… ഫോട്ഠബ്ബേ… യം ധമ്മേ പടിച്ച ഉപ്പജ്ജതി സുഖം സോമനസ്സം, അയം ധമ്മാനം അസ്സാദോ. യം ധമ്മാ അനിച്ചാ ദുക്ഖാ വിപരിണാമധമ്മാ, അയം ധമ്മാനം ആദീനവോ. യോ ധമ്മേസു ഛന്ദരാഗവിനയോ ഛന്ദരാഗപ്പഹാനം, ഇദം ധമ്മാനം നിസ്സരണ’’’ന്തി.

‘‘യാവകീവഞ്ചാഹം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ഛന്നം ബാഹിരാനം ആയതനാനം ഏവം അസ്സാദഞ്ച അസ്സാദതോ, ആദീനവഞ്ച ആദീനവതോ, നിസ്സരണഞ്ച നിസ്സരണതോ യഥാഭൂതം നാബ്ഭഞ്ഞാസിം, നേവ താവാഹം, ഭിക്ഖവേ, സദേവകേ ലോകേ സമാരകേ സബ്രഹ്മകേ സസ്സമണബ്രാഹ്മണിയാ പജായ സദേവമനുസ്സായ ‘അനുത്തരം സമ്മാസമ്ബോധിം അഭിസമ്ബുദ്ധോ’തി പച്ചഞ്ഞാസിം. യതോ ച ഖ്വാഹം, ഭിക്ഖവേ, ഇമേസം ഛന്നം ബാഹിരാനം ആയതനാനം ഏവം അസ്സാദഞ്ച അസ്സാദതോ, ആദീനവഞ്ച ആദീനവതോ, നിസ്സരണഞ്ച നിസ്സരണതോ യഥാഭൂതം അബ്ഭഞ്ഞാസിം, അഥാഹം, ഭിക്ഖവേ, സദേവകേ ലോകേ സമാരകേ സബ്രഹ്മകേ സസ്സമണബ്രാഹ്മണിയാ പജായ സദേവമനുസ്സായ ‘അനുത്തരം സമ്മാസമ്ബോധിം അഭിസമ്ബുദ്ധോ’തി പച്ചഞ്ഞാസിം. ഞാണഞ്ച പന മേ ദസ്സനം ഉദപാദി – ‘അകുപ്പാ മേ വിമുത്തി, അയമന്തിമാ ജാതി, നത്ഥി ദാനി പുനബ്ഭവോ’’’തി. ദുതിയം.