൯. അജ്ഝത്താനത്താതീതാനാഗതസുത്തം

൯. ‘‘ചക്ഖും, ഭിക്ഖവേ, അനത്താ അതീതാനാഗതം; കോ പന വാദോ പച്ചുപ്പന്നസ്സ! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ അതീതസ്മിം ചക്ഖുസ്മിം അനപേക്ഖോ ഹോതി; അനാഗതം ചക്ഖും നാഭിനന്ദതി; പച്ചുപ്പന്നസ്സ ചക്ഖുസ്സ നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ പടിപന്നോ ഹോതി. സോതം അനത്താ…പേ… ഘാനം അനത്താ…പേ… ജിവ്ഹാ അനത്താ അതീതാനാഗതാ; കോ പന വാദോ പച്ചുപ്പന്നായ! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ അതീതായ ജിവ്ഹായ അനപേക്ഖോ ഹോതി; അനാഗതം ജിവ്ഹം നാഭിനന്ദതി; പച്ചുപ്പന്നായ ജിവ്ഹായ നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ പടിപന്നോ ഹോതി. കായോ അനത്താ…പേ… മനോ അനത്താ അതീതാനാഗതോ; കോ പന വാദോ പച്ചുപ്പന്നസ്സ! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ അതീതസ്മിം മനസ്മിം അനപേക്ഖോ ഹോതി; അനാഗതം മനം നാഭിനന്ദതി; പച്ചുപ്പന്നസ്സ മനസ്സ നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ പടിപന്നോ ഹോതീ’’തി. നവമം.