൪. ദുതിയഅനിച്ചസുത്തം

൪൬. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘രൂപം, ഭിക്ഖവേ, അനിച്ചം. യദനിച്ചം തം ദുക്ഖം; യം ദുക്ഖം തദനത്താ; യദനത്താ തം ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി ഏവമേതം യഥാഭൂതം സമ്മപ്പഞ്ഞായ ദട്ഠബ്ബം. വേദനാ അനിച്ചാ… സഞ്ഞാ അനിച്ചാ… സങ്ഖാരാ അനിച്ചാ… വിഞ്ഞാണം അനിച്ചം. യദനിച്ചം തം ദുക്ഖം; യം ദുക്ഖം തദനത്താ; യദനത്താ തം ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി ഏവമേതം യഥാഭൂതം സമ്മപ്പഞ്ഞായ ദട്ഠബ്ബം’’.

‘‘ഏവമേതം യഥാഭൂതം സമ്മപ്പഞ്ഞായ പസ്സതോ പുബ്ബന്താനുദിട്ഠിയോ ന ഹോന്തി. പുബ്ബന്താനുദിട്ഠീനം അസതി, അപരന്താനുദിട്ഠിയോ ന ഹോന്തി. അപരന്താനുദിട്ഠീനം അസതി, ഥാമസോ [ഥാമസാ (സീ. സ്യാ. കം.)] പരാമാസോ ന ഹോതി. ഥാമസേ [ഥാമസാ (സീ. സ്യാ. കം.), ഥാമസോ (ക.)] പരാമാസേ അസതി രൂപസ്മിം… വേദനായ … സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണസ്മിം ചിത്തം വിരജ്ജതി വിമുച്ചതി അനുപാദായ ആസവേഹി. വിമുത്തത്താ ഠിതം. ഠിതത്താ സന്തുസിതം. സന്തുസിതത്താ ന പരിതസ്സതി. അപരിതസ്സം പച്ചത്തഞ്ഞേവ പരിനിബ്ബായതി. ‘ഖീണാ ജാതി, വുസിതം ബ്രഹ്മചരിയം, കതം കരണീയം, നാപരം ഇത്ഥത്തായാ’തി പജാനാതീ’’തി. ചതുത്ഥം.