൧൪. അനത്താനുപസ്സീസുത്തം

൧൪൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘സദ്ധാപബ്ബജിതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, കുലപുത്തസ്സ അയമനുധമ്മോ ഹോതി – യം രൂപേ അനത്താനുപസ്സീ വിഹരേയ്യ. വേദനായ… സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണേ അനത്താനുപസ്സീ വിഹരേയ്യ. (സോ രൂപേ) അനത്താനുപസ്സീ വിഹരന്തോ, വേദനായ… സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണേ അനത്താനുപസ്സീ വിഹരന്തോ രൂപം പരിജാനാതി, വേദനം…പേ… സഞ്ഞം… സങ്ഖാരേ… വിഞ്ഞാണം പരിജാനാതി. സോ രൂപം പരിജാനം വേദനം പരിജാനം സഞ്ഞം പരിജാനം സങ്ഖാരേ പരിജാനം വിഞ്ഞാണം പരിജാനം പരിമുച്ചതി രൂപമ്ഹാ, പരിമുച്ചതി വേദനായ, പരിമുച്ചതി സഞ്ഞായ, പരിമുച്ചതി സങ്ഖാരേഹി, പരിമുച്ചതി വിഞ്ഞാണമ്ഹാ, പരിമുച്ചതി ജാതിയാ ജരായ മരണേന സോകേഹി പരിദേവേഹി ദുക്ഖേഹി ദോമനസ്സേഹി ഉപായാസേഹി; ‘പരിമുച്ചതി ദുക്ഖസ്മാ’തി വദാമീ’’തി. ചുദ്ദസമം.

കുക്കുളവഗ്ഗോ ചുദ്ദസമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

കുക്കുളാ തയോ അനിച്ചേന, ദുക്ഖേന അപരേ തയോ;

അനത്തേന തയോ വുത്താ, കുലപുത്തേന ദ്വേ ദുകാതി.