൧൧. നിബ്ബിദാബഹുലസുത്തം

൧൪൬. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘സദ്ധാപബ്ബജിതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, കുലപുത്തസ്സ അയമനുധമ്മോ ഹോതി – യം രൂപേ നിബ്ബിദാബഹുലോ [നിബ്ബിദാബഹുലം (സ്യാ. കം. പീ. ക.)] വിഹരേയ്യ. വേദനായ…പേ… സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണേ നിബ്ബിദാബഹുലോ വിഹരേയ്യ. യോ രൂപേ നിബ്ബിദാബഹുലോ വിഹരന്തോ, വേദനായ… സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണേ നിബ്ബിദാബഹുലോ വിഹരന്തോ രൂപം പരിജാനാതി, വേദനം… സഞ്ഞം… സങ്ഖാരേ… വിഞ്ഞാണം പരിജാനാതി; സോ രൂപം പരിജാനം വേദനം പരിജാനം സഞ്ഞം പരിജാനം സങ്ഖാരേ പരിജാനം വിഞ്ഞാണം പരിജാനം പരിമുച്ചതി രൂപമ്ഹാ, പരിമുച്ചതി വേദനായ, പരിമുച്ചതി സഞ്ഞായ, പരിമുച്ചതി സങ്ഖാരേഹി, പരിമുച്ചതി വിഞ്ഞാണമ്ഹാ, പരിമുച്ചതി ജാതിയാ ജരായ മരണേന സോകേഹി പരിദേവേഹി ദുക്ഖേഹി ദോമനസ്സേഹി ഉപായാസേഹി; ‘പരിമുച്ചതി ദുക്ഖസ്മാ’തി വദാമീ’’തി. ഏകാദസമം.