൭. ദുതിയപരിപുച്ഛിതസുത്തം

൧൧൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, രൂപം ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി സമനുപസ്സഥാ’’തി? ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’. ‘‘സാധു ഭിക്ഖവേ! രൂപം, ഭിക്ഖവേ, ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി ഏവമേതം യഥാഭൂതം സമ്മപ്പഞ്ഞായ ദട്ഠബ്ബം. വേദനം… സഞ്ഞം… സങ്ഖാരേ… വിഞ്ഞാണം ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി സമനുപസ്സഥാ’’തി? ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’. ‘‘സാധു ഭിക്ഖവേ! വിഞ്ഞാണം, ഭിക്ഖവേ, ‘നേതം മമ, നേസോഹമസ്മി, ന മേസോ അത്താ’തി ഏവമേതം യഥാഭൂതം സമ്മപ്പഞ്ഞായ ദട്ഠബ്ബം…പേ… ഏവം…പേ… നാപരം ഇത്ഥത്തായാതി പജാനാതീ’’തി. സത്തമം.