൪. പരിഞ്ഞേയ്യസുത്തം

൧൦൬. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘പരിഞ്ഞേയ്യേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേ ദേസേസ്സാമി പരിഞ്ഞഞ്ച പരിഞ്ഞാതാവിഞ്ച പുഗ്ഗലം. തം സുണാഥ. കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞേയ്യാ ധമ്മാ? രൂപം, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞേയ്യോ ധമ്മോ. വേദനാ…പേ… സഞ്ഞാ… സങ്ഖാരാ… വിഞ്ഞാണം പരിഞ്ഞേയ്യോ ധമ്മോ. ഇമേ വുച്ചന്തി, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞേയ്യാ ധമ്മാ. കതമാ ച, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞാ? രാഗക്ഖയോ, ദോസക്ഖയോ, മോഹക്ഖയോ – അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞാ. കതമോ ച, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞാതാവീ പുഗ്ഗലോ? അരഹാതിസ്സ വചനീയം. യ്വായം ആയസ്മാ ഏവംനാമോ ഏവംഗോത്തോ – അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, പരിഞ്ഞാതാവീ പുഗ്ഗലോ’’തി. ചതുത്ഥം.