൧൦. ബിളാരസുത്തം

൨൩൨. സാവത്ഥിയം വിഹരതി. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു അതിവേലം കുലേസു ചാരിത്തം ആപജ്ജതി. തമേനം ഭിക്ഖൂ ഏവമാഹംസു – ‘‘മായസ്മാ അതിവേലം കുലേസു ചാരിത്തം ആപജ്ജീ’’തി. സോ ഭിക്ഖു ഭിക്ഖൂഹി വുച്ചമാനോ ന വിരമതി. അഥ ഖോ സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. ഏകമന്തം നിസിന്നാ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവന്തം ഏതദവോചും – ‘‘ഇധ, ഭന്തേ, അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു അതിവേലം കുലേസു ചാരിത്തം ആപജ്ജതി. തമേനം ഭിക്ഖൂ ഏവമാഹംസു – ‘മായസ്മാ അതിവേലം കുലേസു ചാരിത്തം ആപജ്ജീ’തി. സോ ഭിക്ഖു ഭിക്ഖൂഹി വുച്ചമാനോ ന വിരമതീ’’തി.

‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, ബിളാരോ സന്ധിസമലസങ്കടീരേ ഠിതോ അഹോസി മുദുമൂസിം മഗ്ഗയമാനോ – ‘യദായം മുദുമൂസി ഗോചരായ പക്കമിസ്സതി, തത്ഥേവ നം ഗഹേത്വാ ഖാദിസ്സാമീ’തി. അഥ ഖോ സോ, ഭിക്ഖവേ, മുദുമൂസി ഗോചരായ പക്കാമി. തമേനം ബിളാരോ ഗഹേത്വാ സഹസാ സങ്ഖാദിത്വാ [സങ്ഖരിത്വാ (പീ. ക.), മംസം ഖാദിത്വാ (സ്യാ. കം.), അസംഖാദിത്വാ (കത്ഥചി)] അജ്ഝോഹരി. തസ്സ സോ മുദുമൂസി അന്തമ്പി ഖാദി, അന്തഗുണമ്പി ഖാദി. സോ തതോനിദാനം മരണമ്പി നിഗച്ഛി മരണമത്തമ്പി ദുക്ഖം.

‘‘ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇധേകച്ചോ ഭിക്ഖു പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ ഗാമം വാ നിഗമം വാ പിണ്ഡായ പവിസതി അരക്ഖിതേനേവ കായേന അരക്ഖിതായ വാചായ അരക്ഖിതേന ചിത്തേന, അനുപട്ഠിതായ സതിയാ, അസംവുതേഹി ഇന്ദ്രിയേഹി. സോ തത്ഥ പസ്സതി മാതുഗാമം ദുന്നിവത്ഥം വാ ദുപ്പാരുതം വാ. തസ്സ മാതുഗാമം ദിസ്വാ ദുന്നിവത്ഥം വാ ദുപ്പാരുതം വാ രാഗോ ചിത്തം അനുദ്ധംസേതി. സോ രാഗാനുദ്ധംസേന ചിത്തേന മരണം വാ നിഗച്ഛതി മരണമത്തം വാ ദുക്ഖം. മരണഞ്ഹേതം, ഭിക്ഖവേ, അരിയസ്സ വിനയേ യോ സിക്ഖം പച്ചക്ഖായ ഹീനായാവത്തതി. മരണമത്തഞ്ഹേതം, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖം യദിദം അഞ്ഞതരം സംകിലിട്ഠം ആപത്തിം ആപജ്ജതി. യഥാരൂപായ ആപത്തിയാ വുട്ഠാനം പഞ്ഞായതി. തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ഏവം സിക്ഖിതബ്ബം – ‘രക്ഖിതേനേവ കായേന രക്ഖിതായ വാചായ രക്ഖിതേന ചിത്തേന, ഉപട്ഠിതായ സതിയാ, സംവുതേഹി ഇന്ദ്രിയേഹി ഗാമം വാ നിഗമം വാ പിണ്ഡായ പവിസിസ്സാമാ’തി. ഏവഞ്ഹി വോ, ഭിക്ഖവേ, സിക്ഖിതബ്ബ’’ന്തി. ദസമം.