൧. നഖസിഖാസുത്തം

൭൪. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. അഥ ഖോ ഭഗവാ പരിത്തം നഖസിഖായം പംസും ആരോപേത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, കതമം നു ഖോ ബഹുതരം, യോ വായം [യോ ചായം (സബ്ബത്ഥ) ദുതിയസുത്താദീസു പന വാസദ്ദോയേവ ദിസ്സതി] മയാ പരിത്തോ നഖസിഖായം പംസു ആരോപിതോ, അയം വാ മഹാപഥവീ’’തി?

‘‘ഏതദേവ, ഭന്തേ, ബഹുതരം, യദിദം മഹാപഥവീ. അപ്പമത്തകോ ഭഗവതാ പരിത്തോ നഖസിഖായം പംസു ആരോപിതോ. നേവ സതിമം കലം ഉപേതി ന സഹസ്സിമം കലം ഉപേതി ന സതസഹസ്സിമം കലം ഉപേതി മഹാപഥവിം ഉപനിധായ ഭഗവതാ പരിത്തോ നഖസിഖായം പംസു ആരോപിതോ’’തി. ‘‘ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അരിയസാവകസ്സ ദിട്ഠിസമ്പന്നസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ അഭിസമേതാവിനോ ഏതദേവ ബഹുതരം ദുക്ഖം യദിദം പരിക്ഖീണം പരിയാദിണ്ണം; അപ്പമത്തകം അവസിട്ഠം. നേവ സതിമം കലം ഉപേതി ന സഹസ്സിമം കലം ഉപേതി ന സതസഹസ്സിമം കലം ഉപേതി പുരിമം ദുക്ഖക്ഖന്ധം പരിക്ഖീണം പരിയാദിണ്ണം ഉപനിധായ യദിദം സത്തക്ഖത്തുംപരമതാ. ഏവം മഹത്ഥിയോ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാഭിസമയോ; ഏവം മഹത്ഥിയോ ധമ്മചക്ഖുപടിലാഭോ’’തി. പഠമം.