൨. ഉപതിസ്സസുത്തം

൨൩൬. സാവത്ഥിയം വിഹരതി. തത്ര ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ആവുസോ ഭിക്ഖവേ’’തി. ‘‘ആവുസോ’’തി ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ആയസ്മതോ സാരിപുത്തസ്സ പച്ചസ്സോസും. ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ഏതദവോച –

‘‘ഇധ മയ്ഹം, ആവുസോ, രഹോഗതസ്സ പടിസല്ലീനസ്സ ഏവം ചേതസോ പരിവിതക്കോ ഉദപാദി – ‘അത്ഥി നു ഖോ തം കിഞ്ചി ലോകസ്മിം യസ്സ മേ വിപരിണാമഞ്ഞഥാഭാവാ ഉപ്പജ്ജേയ്യും സോകപരിദേവദുക്ഖദോമനസ്സുപായാസാ’തി? തസ്സ മയ്ഹം, ആവുസോ, ഏതദഹോസി – ‘നത്ഥി ഖോ തം കിഞ്ചി ലോകസ്മിം യസ്സ മേ വിപരിണാമഞ്ഞഥാഭാവാ ഉപ്പജ്ജേയ്യും സോകപരിദേവദുക്ഖദോമനസ്സുപായാസാ’’’തി.

ഏവം വുത്തേ, ആയസ്മാ ആനന്ദോ ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ഏതദവോച – ‘‘സത്ഥുപി ഖോ തേ, ആവുസോ സാരിപുത്ത, വിപരിണാമഞ്ഞഥാഭാവാ നുപ്പജ്ജേയ്യും സോകപരിദേവദുക്ഖദോമനസ്സുപായാസാ’’തി? ‘‘സത്ഥുപി ഖോ മേ, ആവുസോ, വിപരിണാമഞ്ഞഥാഭാവാ നുപ്പജ്ജേയ്യും സോകപരിദേവദുക്ഖദോമനസ്സുപായാസാ, അപി ച മേ ഏവമസ്സ – ‘മഹേസക്ഖോ വത, ഭോ, സത്ഥാ അന്തരഹിതോ മഹിദ്ധികോ മഹാനുഭാവോ. സചേ ഹി ഭഗവാ ചിരം ദീഘമദ്ധാനം തിട്ഠേയ്യ തദസ്സ ബഹുജനഹിതായ ബഹുജനസുഖായ ലോകാനുകമ്പായ അത്ഥായ ഹിതായ സുഖായ ദേവമനുസ്സാന’ന്തി. തഥാ ഹി പനായസ്മതോ സാരിപുത്തസ്സ ദീഘരത്തം അഹങ്കാരമമങ്കാരമാനാനുസയാ സുസമൂഹതാ. തസ്മാ ആയസ്മതോ സാരിപുത്തസ്സ സത്ഥുപി വിപരിണാമഞ്ഞഥാഭാവാ നുപ്പജ്ജേയ്യും സോകപരിദേവദുക്ഖദോമനസ്സുപായാസാ’’തി. ദുതിയം.