൫. അഹിംസകസുത്തം

൧൯൧. സാവത്ഥിനിദാനം. അഥ ഖോ അഹിംസകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതാ സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ അഹിംസകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഹിംസകാഹം, ഭോ ഗോതമ, അഹിംസകാഹം, ഭോ ഗോതമാ’’തി.

‘‘യഥാ നാമം തഥാ ചസ്സ, സിയാ ഖോ ത്വം അഹിംസകോ;

യോ ച കായേന വാചായ, മനസാ ച ന ഹിംസതി;

സ വേ അഹിംസകോ ഹോതി, യോ പരം ന വിഹിംസതീ’’തി.

ഏവം വുത്തേ, അഹിംസകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ…പേ… അബ്ഭഞ്ഞാസി. അഞ്ഞതരോ ച പനായസ്മാ അഹിംസകഭാരദ്വാജോ അരഹതം അഹോസീ’’തി.