൩. അസുരിന്ദകസുത്തം

൧൮൯. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. അസ്സോസി ഖോ അസുരിന്ദകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ – ‘‘ഭാരദ്വാജഗോത്തോ ബ്രാഹ്മണോ കിര സമണസ്സ ഗോതമസ്സ സന്തികേ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതോ’’തി കുപിതോ അനത്തമനോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അസബ്ഭാഹി ഫരുസാഹി വാചാഹി അക്കോസതി പരിഭാസതി. ഏവം വുത്തേ, ഭഗവാ തുണ്ഹീ അഹോസി. അഥ ഖോ അസുരിന്ദകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘ജിതോസി, സമണ, ജിതോസി, സമണാ’’തി.

‘‘ജയം വേ മഞ്ഞതി ബാലോ, വാചായ ഫരുസം ഭണം;

ജയഞ്ചേവസ്സ തം ഹോതി, യാ തിതിക്ഖാ വിജാനതോ.

‘‘തസ്സേവ തേന പാപിയോ, യോ കുദ്ധം പടികുജ്ഝതി;

കുദ്ധം അപ്പടികുജ്ഝന്തോ, സങ്ഗാമം ജേതി ദുജ്ജയം.

‘‘ഉഭിന്നമത്ഥം ചരതി, അത്തനോ ച പരസ്സ ച;

പരം സങ്കുപിതം ഞത്വാ, യോ സതോ ഉപസമ്മതി.

‘‘ഉഭിന്നം തികിച്ഛന്താനം, അത്തനോ ച പരസ്സ ച;

ജനാ മഞ്ഞന്തി ബാലോതി, യേ ധമ്മസ്സ അകോവിദാ’’തി.

ഏവം വുത്തേ, അസുരിന്ദകഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ…പേ… അബ്ഭഞ്ഞാസി. അഞ്ഞതരോ ച പനായസ്മാ ഭാരദ്വാജോ അരഹതം അഹോസീ’’തി.