൧. സനങ്കുമാരസുത്തം

൧൮൨. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി സപ്പിനീതീരേ. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം സപ്പിനീതീരം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഖത്തിയോ സേട്ഠോ ജനേതസ്മിം, യേ ഗോത്തപടിസാരിനോ;

വിജ്ജാചരണസമ്പന്നോ, സോ സേട്ഠോ ദേവമാനുസേ’’തി.

ഇദമവോച ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ. സമനുഞ്ഞോ സത്ഥാ അഹോസി. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ ‘‘സമനുഞ്ഞോ മേ സത്ഥാ’’തി ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ പദക്ഖിണം കത്വാ തത്ഥേവന്തരധായീതി.