൯. തുരൂബ്രഹ്മസുത്തം

൧൮൦. സാവത്ഥിനിദാനം. തേന ഖോ പന സമയേന കോകാലികോ ഭിക്ഖു ആബാധികോ ഹോതി ദുക്ഖിതോ ബാള്ഹഗിലാനോ. അഥ ഖോ തുരൂ [തുദു (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] പച്ചേകബ്രഹ്മാ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം ജേതവനം ഓഭാസേത്വാ യേന കോകാലികോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ വേഹാസം ഠിതോ കോകാലികം ഭിക്ഖും ഏതദവോച – ‘‘പസാദേഹി, കോകാലിക, സാരിപുത്തമോഗ്ഗല്ലാനേസു ചിത്തം. പേസലാ സാരിപുത്തമോഗ്ഗല്ലാനാ’’തി. ‘‘കോസി ത്വം, ആവുസോ’’തി? ‘‘അഹം തുരൂ പച്ചേകബ്രഹ്മാ’’തി. ‘‘നനു ത്വം, ആവുസോ, ഭഗവതാ അനാഗാമീ ബ്യാകതോ, അഥ കിഞ്ചരഹി ഇധാഗതോ? പസ്സ, യാവഞ്ച തേ ഇദം അപരദ്ധ’’ന്തി.

‘‘പുരിസസ്സ ഹി ജാതസ്സ, കുഠാരീ [ദുധാരീ (സ്യാ. കം. ക.)] ജായതേ മുഖേ;

യായ ഛിന്ദതി അത്താനം, ബാലോ ദുബ്ഭാസിതം ഭണം.

‘‘യോ നിന്ദിയം പസംസതി,

തം വാ നിന്ദതി യോ പസംസിയോ;

വിചിനാതി മുഖേന സോ കലിം,

കലിനാ തേന സുഖം ന വിന്ദതി.

‘‘അപ്പമത്തകോ അയം കലി,

യോ അക്ഖേസു ധനപരാജയോ;

സബ്ബസ്സാപി സഹാപി അത്തനാ,

അയമേവ മഹന്തതരോ കലി;

യോ സുഗതേസു മനം പദോസയേ.

‘‘സതം സഹസ്സാനം നിരബ്ബുദാനം,

ഛത്തിംസതി പഞ്ച ച അബ്ബുദാനി;

യമരിയഗരഹീ [യമരിയേ ഗരഹീ (സ്യാ. കം.), യമരിയം ഗരഹം (ക.)] നിരയം ഉപേതി,

വാചം മനഞ്ച പണിധായ പാപക’’ന്തി.