൩. കിസാഗോതമീസുത്തം

൧൬൪. സാവത്ഥിനിദാനം. അഥ ഖോ കിസാഗോതമീ ഭിക്ഖുനീ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പാവിസി. സാവത്ഥിയം പിണ്ഡായ ചരിത്വാ പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താ യേന അന്ധവനം തേനുപസങ്കമി, ദിവാവിഹാരായ. അന്ധവനം അജ്ഝോഗാഹേത്വാ അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ ദിവാവിഹാരം നിസീദി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ കിസാഗോതമിയാ ഭിക്ഖുനിയാ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ സമാധിമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ യേന കിസാഗോതമീ ഭിക്ഖുനീ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ കിസാഗോതമിം ഭിക്ഖുനിം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കിം നു ത്വം മതപുത്താവ, ഏകമാസി രുദമ്മുഖീ;

വനമജ്ഝഗതാ ഏകാ, പുരിസം നു ഗവേസസീ’’തി.

അഥ ഖോ കിസാഗോതമിയാ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘കോ നു ഖ്വായം മനുസ്സോ വാ അമനുസ്സോ വാ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി? അഥ ഖോ കിസാഗോതമിയാ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘മാരോ ഖോ അയം പാപിമാ മമ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ സമാധിമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി.

അഥ ഖോ കിസാഗോതമീ ഭിക്ഖുനീ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ മാരം പാപിമന്തം ഗാഥാഹി പച്ചഭാസി –

‘‘അച്ചന്തം മതപുത്താമ്ഹി, പുരിസാ ഏതദന്തികാ;

ന സോചാമി ന രോദാമി, ന തം ഭായാമി ആവുസോ.

‘‘സബ്ബത്ഥ വിഹതാ നന്ദീ, തമോക്ഖന്ധോ പദാലിതോ;

ജേത്വാന മച്ചുനോ [ജേത്വാ നമുചിനോ (സീ.)] സേനം, വിഹരാമി അനാസവാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം കിസാഗോതമീ ഭിക്ഖുനീ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.