൧൦. വജിരാസുത്തം

൧൭൧. സാവത്ഥിനിദാനം. അഥ ഖോ വജിരാ ഭിക്ഖുനീ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പാവിസി. സാവത്ഥിയം പിണ്ഡായ ചരിത്വാ പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താ യേന അന്ധവനം തേനുപസങ്കമി ദിവാവിഹാരായ. അന്ധവനം അജ്ഝോഗാഹേത്വാ അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ ദിവാവിഹാരം നിസീദി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ വജിരായ ഭിക്ഖുനിയാ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ സമാധിമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ യേന വജിരാ ഭിക്ഖുനീ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ വജിരം ഭിക്ഖുനിം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കേനായം പകതോ സത്തോ, കുവം സത്തസ്സ കാരകോ;

കുവം സത്തോ സമുപ്പന്നോ, കുവം സത്തോ നിരുജ്ഝതീ’’തി.

അഥ ഖോ വജിരായ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘കോ നു ഖ്വായം മനുസ്സോ വാ അമനുസ്സോ വാ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി? അഥ ഖോ വജിരായ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘മാരോ ഖോ അയം പാപിമാ മമ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ സമാധിമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി. അഥ ഖോ വജിരാ ഭിക്ഖുനീ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ, മാരം പാപിമന്തം ഗാഥാഹി പച്ചഭാസി –

‘‘കിം നു സത്തോതി പച്ചേസി, മാര ദിട്ഠിഗതം നു തേ;

സുദ്ധസങ്ഖാരപുഞ്ജോയം, നയിധ സത്തുപലബ്ഭതി.

‘‘യഥാ ഹി അങ്ഗസമ്ഭാരാ, ഹോതി സദ്ദോ രഥോ ഇതി;

ഏവം ഖന്ധേസു സന്തേസു, ഹോതി സത്തോതി സമ്മുതി [സമ്മതി (സ്യാ. കം.)].

‘‘ദുക്ഖമേവ ഹി സമ്ഭോതി, ദുക്ഖം തിട്ഠതി വേതി ച;

നാഞ്ഞത്ര ദുക്ഖാ സമ്ഭോതി, നാഞ്ഞം ദുക്ഖാ നിരുജ്ഝതീ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം വജിരാ ഭിക്ഖുനീ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.

ഭിക്ഖുനീസംയുത്തം സമത്തം.