൧. ആളവികാസുത്തം

൧൬൨. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. അഥ ഖോ ആളവികാ ഭിക്ഖുനീ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പാവിസി. സാവത്ഥിയം പിണ്ഡായ ചരിത്വാ പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താ യേന അന്ധവനം തേനുപസങ്കമി വിവേകത്ഥിനീ. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ആളവികായ ഭിക്ഖുനിയാ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ വിവേകമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ യേന ആളവികാ ഭിക്ഖുനീ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആളവികം ഭിക്ഖുനിം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘നത്ഥി നിസ്സരണം ലോകേ, കിം വിവേകേന കാഹസി;

ഭുഞ്ജസ്സു കാമരതിയോ, മാഹു പച്ഛാനുതാപിനീ’’തി.

അഥ ഖോ ആളവികായ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘കോ നു ഖ്വായം മനുസ്സോ വാ അമനുസ്സോ വാ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി? അഥ ഖോ ആളവികായ ഭിക്ഖുനിയാ ഏതദഹോസി – ‘‘മാരോ ഖോ അയം പാപിമാ മമ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ വിവേകമ്ഹാ ചാവേതുകാമോ ഗാഥം ഭാസതീ’’തി. അഥ ഖോ ആളവികാ ഭിക്ഖുനീ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ മാരം പാപിമന്തം ഗാഥാഹി പച്ചഭാസി –

‘‘അത്ഥി നിസ്സരണം ലോകേ, പഞ്ഞായ മേ സുഫുസ്സിതം [സുഫസ്സിതം (സീ. പീ.)];

പമത്തബന്ധു പാപിമ, ന ത്വം ജാനാസി തം പദം.

‘‘സത്തിസൂലൂപമാ കാമാ, ഖന്ധാസം അധികുട്ടനാ;

യം ത്വം കാമരതിം ബ്രൂസി, അരതി മയ്ഹ സാ അഹൂ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ആളവികാ ഭിക്ഖുനീ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.