൬. പത്തസുത്തം

൧൫൨. സാവത്ഥിനിദാനം. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ പഞ്ചന്നം ഉപാദാനക്ഖന്ധാനം ഉപാദായ ഭിക്ഖൂനം ധമ്മിയാ കഥായ സന്ദസ്സേതി സമാദപേതി [സമാദാപേതി (?)] സമുത്തേജേതി സമ്പഹംസേതി. തേ ച ഭിക്ഖൂ അട്ഠിം കത്വാ [അട്ഠികത്വാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] മനസി കത്വാ സബ്ബചേതസാ [സബ്ബചേതസോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.), സബ്ബം ചേതസാ (ക.)] സമന്നാഹരിത്വാ ഓഹിതസോതാ ധമ്മം സുണന്തി.

അഥ ഖോ മാരസ്സ പാപിമതോ ഏതദഹോസി – ‘‘അയം ഖോ സമണോ ഗോതമോ പഞ്ചന്നം ഉപാദാനക്ഖന്ധാനം ഉപാദായ ഭിക്ഖൂനം ധമ്മിയാ കഥായ സന്ദസ്സേതി സമാദപേതി സമുത്തേജേതി സമ്പഹംസേതി. തേ ച ഭിക്ഖൂ അട്ഠിം കത്വാ മനസി കത്വാ സബ്ബചേതസാ സമന്നാഹരിത്വാ ഓഹിതസോതാ ധമ്മം സുണന്തി. യംനൂനാഹം യേന സമണോ ഗോതമോ തേനുപസങ്കമേയ്യം വിചക്ഖുകമ്മായാ’’തി.

തേന ഖോ പന സമയേന സമ്ബഹുലാ പത്താ അബ്ഭോകാസേ നിക്ഖിത്താ ഹോന്തി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ബലീബദ്ദവണ്ണം അഭിനിമ്മിനിത്വാ യേന തേ പത്താ തേനുപസങ്കമി. അഥ ഖോ അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു അഞ്ഞതരം ഭിക്ഖും ഏതദവോച – ‘‘ഭിക്ഖു, ഭിക്ഖു, ഏസോ ബലീബദ്ദോ പത്തേ ഭിന്ദേയ്യാ’’തി. ഏവം വുത്തേ ഭഗവാ തം ഭിക്ഖും ഏതദവോച – ‘‘ന സോ, ഭിക്ഖു, ബലീബദ്ദോ. മാരോ ഏസോ പാപിമാ തുമ്ഹാകം വിചക്ഖുകമ്മായ ആഗതോ’’തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ മാരം പാപിമന്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘രൂപം വേദയിതം സഞ്ഞാ, വിഞ്ഞാണം യഞ്ച സങ്ഖതം;

നേസോഹമസ്മി നേതം മേ, ഏവം തത്ഥ വിരജ്ജതി.

‘‘ഏവം വിരത്തം ഖേമത്തം, സബ്ബസംയോജനാതിഗം;

അന്വേസം സബ്ബട്ഠാനേസു, മാരസേനാപി നാജ്ഝഗാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ…പേ… തത്ഥേവന്തരധായീതി.