൬. അപ്പകസുത്തം

൧൧൭. സാവത്ഥിനിദാനം. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘ഇധ മയ്ഹം, ഭന്തേ, രഹോഗതസ്സ പടിസല്ലീനസ്സ ഏവം ചേതസോ പരിവിതക്കോ ഉദപാദി – ‘അപ്പകാ തേ സത്താ ലോകസ്മിം യേ ഉളാരേ ഉളാരേ ഭോഗേ ലഭിത്വാ ന ചേവ മജ്ജന്തി, ന ച പമജ്ജന്തി, ന ച കാമേസു ഗേധം ആപജ്ജന്തി, ന ച സത്തേസു വിപ്പടിപജ്ജന്തി. അഥ ഖോ ഏതേവ ബഹുതരാ സത്താ ലോകസ്മിം യേ ഉളാരേ ഉളാരേ ഭോഗേ ലഭിത്വാ മജ്ജന്തി ചേവ പമജ്ജന്തി, ച കാമേസു ച ഗേധം ആപജ്ജന്തി, സത്തേസു ച വിപ്പടിപജ്ജന്തീ’’’തി.

‘‘ഏവമേതം, മഹാരാജ, ഏവമേതം, മഹാരാജ! അപ്പകാ തേ, മഹാരാജ, സത്താ ലോകസ്മിം, യേ ഉളാരേ ഉളാരേ ഭോഗേ ലഭിത്വാ ന ചേവ മജ്ജന്തി, ന ച പമജ്ജന്തി, ന ച കാമേസു ഗേധം ആപജ്ജന്തി, ന ച സത്തേസു വിപ്പടിപജ്ജന്തി. അഥ ഖോ ഏതേവ ബഹുതരാ സത്താ ലോകസ്മിം, യേ ഉളാരേ ഉളാരേ ഭോഗേ ലഭിത്വാ മജ്ജന്തി ചേവ പമജ്ജന്തി ച കാമേസു ച ഗേധം ആപജ്ജന്തി, സത്തേസു ച വിപ്പടിപജ്ജന്തീ’’തി. ഇദമവോച…പേ…

‘‘സാരത്താ കാമഭോഗേസു, ഗിദ്ധാ കാമേസു മുച്ഛിതാ;

അതിസാരം ന ബുജ്ഝന്തി, മിഗാ കൂടംവ ഓഡ്ഡിതം;

പച്ഛാസം കടുകം ഹോതി, വിപാകോ ഹിസ്സ പാപകോ’’തി.