൮. കകുധസുത്തം

൯൯. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാകേതേ വിഹരതി അഞ്ജനവനേ മിഗദായേ. അഥ ഖോ കകുധോ ദേവപുത്തോ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം അഞ്ജനവനം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ കകുധോ ദേവപുത്തോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘നന്ദസി, സമണാ’’തി? ‘‘കിം ലദ്ധാ, ആവുസോ’’തി? ‘‘തേന ഹി, സമണ, സോചസീ’’തി? ‘‘കിം ജീയിത്ഥ, ആവുസോ’’തി? ‘‘തേന ഹി, സമണ, നേവ നന്ദസി ന ച [നേവ (സീ. സ്യാ. കം.)] സോചസീ’’തി? ‘‘ഏവമാവുസോ’’തി.

‘‘കച്ചി ത്വം അനഘോ [അനിഘോ (സബ്ബത്ഥ)] ഭിക്ഖു, കച്ചി നന്ദീ [നന്ദി (സീ. സ്യാ. കം.)] ന വിജ്ജതി;

കച്ചി തം ഏകമാസീനം, അരതീ നാഭികീരതീ’’തി.

‘‘അനഘോ വേ അഹം യക്ഖ, അഥോ നന്ദീ ന വിജ്ജതി;

അഥോ മം ഏകമാസീനം, അരതീ നാഭികീരതീ’’തി.

‘‘കഥം ത്വം അനഘോ ഭിക്ഖു, കഥം നന്ദീ ന വിജ്ജതി;

കഥം തം ഏകമാസീനം, അരതീ നാഭികീരതീ’’തി.

‘‘അഘജാതസ്സ വേ നന്ദീ, നന്ദീജാതസ്സ വേ അഘം;

അനന്ദീ അനഘോ ഭിക്ഖു, ഏവം ജാനാഹി ആവുസോ’’തി.

‘‘ചിരസ്സം വത പസ്സാമി, ബ്രാഹ്മണം പരിനിബ്ബുതം;

അനന്ദിം അനഘം ഭിക്ഖും, തിണ്ണം ലോകേ വിസത്തിക’’ന്തി.