൭. ബുദ്ധവന്ദനാസുത്തം

൨൬൩. സാവത്ഥിയം ജേതവനേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ ദിവാവിഹാരഗതോ ഹോതി പടിസല്ലീനോ. അഥ ഖോ സക്കോ ച ദേവാനമിന്ദോ ബ്രഹ്മാ ച സഹമ്പതി യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ പച്ചേകം ദ്വാരബാഹം നിസ്സായ അട്ഠംസു. അഥ ഖോ സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഉട്ഠേഹി വീര വിജിതസങ്ഗാമ,

പന്നഭാര അനണ വിചര ലോകേ;

ചിത്തഞ്ച തേ സുവിമുത്തം,

ചന്ദോ യഥാ പന്നരസായ രത്തി’’ന്തി.

‘‘ന ഖോ, ദേവാനമിന്ദ, തഥാഗതാ ഏവം വന്ദിതബ്ബാ. ഏവഞ്ച ഖോ, ദേവാനമിന്ദ, തഥാഗതാ വന്ദിതബ്ബാ –

‘‘ഉട്ഠേഹി വീര വിജിതസങ്ഗാമ,

സത്ഥവാഹ അനണ വിചര ലോകേ;

ദേസസ്സു ഭഗവാ ധമ്മം,

അഞ്ഞാതാരോ ഭവിസ്സന്തീ’’തി.