൪. മണിഭദ്ദസുത്തം

൨൩൮. ഏകം സമയം ഭഗവാ മഗധേസു വിഹരതി മണിമാലികേ ചേതിയേ മണിഭദ്ദസ്സ യക്ഖസ്സ ഭവനേ. അഥ ഖോ മണിഭദ്ദോ യക്ഖോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘സതീമതോ സദാ ഭദ്ദം, സതിമാ സുഖമേധതി;

സതീമതോ സുവേ സേയ്യോ, വേരാ ച പരിമുച്ചതീ’’തി.

‘‘സതീമതോ സദാ ഭദ്ദം, സതിമാ സുഖമേധതി;

സതീമതോ സുവേ സേയ്യോ, വേരാ ന പരിമുച്ചതി.

‘‘യസ്സ സബ്ബമഹോരത്തം [രത്തിം (സ്യാ. കം. ക.)], അഹിംസായ രതോ മനോ;

മേത്തം സോ സബ്ബഭൂതേസു, വേരം തസ്സ ന കേനചീ’’തി.