൧൦. ദുതിയസുക്കാസുത്തം

൨൪൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഉപാസകോ സുക്കായ ഭിക്ഖുനിയാ ഭോജനം അദാസി. അഥ ഖോ സുക്കായ ഭിക്ഖുനിയാ അഭിപ്പസന്നോ യക്ഖോ രാജഗഹേ രഥികായ രഥികം സിങ്ഘാടകേന സിങ്ഘാടകം ഉപസങ്കമിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘പുഞ്ഞം വത പസവി ബഹും, സപ്പഞ്ഞോ വതായം ഉപാസകോ;

യോ സുക്കായ അദാസി ഭോജനം, സബ്ബഗന്ഥേഹി വിപ്പമുത്തിയാ’’തി [വിപ്പമുത്തായാതി (സ്യാ. കം.)].