൧൧. ദുതിയഭിക്ഖാദായികാവിമാനവത്ഥു

൨൭൮. ‘‘അഭിക്കന്തേന വണ്ണേന, യാ ത്വം തിട്ഠസി ദേവതേ;

ഓഭാസേന്തീ ദിസാ സബ്ബാ, ഓസധീ വിയ താരകാ.

൨൭൯. ‘‘കേന തേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ… വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൨൮൧. സാ ദേവതാ അത്തമനാ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം.

൨൮൨. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതാ, പുരിമായ ജാതിയാ മനുസ്സലോകേ.

൨൮൩. ‘‘അദ്ദസം വിരജം ഭിക്ഖും, വിപ്പസന്നമനാവിലം;

തസ്സ അദാസഹം ഭിക്ഖം, പസന്നാ സേഹി പാണിഭി.

൨൮൪. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ. … വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

ദുതിയഭിക്ഖാദായികാവിമാനം ഏകാദസമം.

ചിത്തലതാവഗ്ഗോ ദുതിയോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ദാസീ ചേവ ലഖുമാ ച, അഥ ആചാമദായികാ;

ചണ്ഡാലീ ഭദ്ദിത്ഥീ ചേവ [ഭദ്ദിത്ഥികാ ച (സ്യാ.)], സോണദിന്നാ ഉപോസഥാ;

നിദ്ദാ ചേവ സുനിദ്ദാ ച [നന്ദാ ചേവ സുനന്ദാ ച (സീ.)], ദ്വേ ച ഭിക്ഖായ ദായികാ;

വഗ്ഗോ തേന പവുച്ചതീതി.

ഭാണവാരം പഠമം നിട്ഠിതം.