൮. കച്ചാനസുത്തം

൬൮. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ മഹാകച്ചാനോ ഭഗവതോ അവിദൂരേ നിസിന്നോ ഹോതി പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ കായഗതായ സതിയാ അജ്ഝത്തം പരിമുഖം സൂപട്ഠിതായ.

അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം മഹാകച്ചാനം അവിദൂരേ നിസിന്നം പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ കായഗതായ സതിയാ അജ്ഝത്തം പരിമുഖം സൂപട്ഠിതായ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘യസ്സ സിയാ സബ്ബദാ സതി,

സതതം കായഗതാ ഉപട്ഠിതാ;

നോ ചസ്സ നോ ച മേ സിയാ,

ന ഭവിസ്സതി ന ച മേ ഭവിസ്സതി;

അനുപുബ്ബവിഹാരി തത്ഥ സോ,

കാലേനേവ തരേ വിസത്തിക’’ന്തി. അട്ഠമം;