൯. ഉപാതിധാവന്തിസുത്തം

൫൯. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ രത്തന്ധകാരതിമിസായം അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതി തേലപ്പദീപേസു ഝായമാനേസു.

തേന ഖോ പന സമയേന സമ്ബഹുലാ അധിപാതകാ തേസു തേലപ്പദീപേസു ആപാതപരിപാതം അനയം ആപജ്ജന്തി, ബ്യസനം ആപജ്ജന്തി [നത്ഥി സീഹളപോത്ഥകേ], അനയബ്യസനം ആപജ്ജന്തി [നത്ഥി സീഹളപോത്ഥകേ]. അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ തേ സമ്ബഹുലേ അധിപാതകേ തേസു തേലപ്പദീപേസു ആപാതപരിപാതം അനയം ആപജ്ജന്തേ, ബ്യസനം ആപജ്ജന്തേ, അനയബ്യസനം ആപജ്ജന്തേ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘ഉപാതിധാവന്തി ന സാരമേന്തി,

നവം നവം ബന്ധനം ബ്രൂഹയന്തി;

പതന്തി പജ്ജോതമിവാധിപാതകാ [… ധിപാതാ (സീ. സ്യാ.)],

ദിട്ഠേ സുതേ ഇതിഹേകേ നിവിട്ഠാ’’തി. നവമം;