൧൦. ഉപ്പജ്ജന്തിസുത്തം

൬൦. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച –

‘‘യാവകീവഞ്ച, ഭന്തേ, തഥാഗതാ ലോകേ നുപ്പജ്ജന്തി അരഹന്തോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ താവ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ പരിബ്ബാജകാ സക്കതാ ഹോന്തി ഗരുകതാ മാനിതാ പൂജിതാ അപചിതാ ലാഭിനോ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം. യതോ ച ഖോ, ഭന്തേ, തഥാഗതാ ലോകേ ഉപ്പജ്ജന്തി അരഹന്തോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ അഥ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ പരിബ്ബാജകാ അസക്കതാ ഹോന്തി അഗരുകതാ അമാനിതാ അപൂജിതാ അനപചിതാ ന ലാഭിനോ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം. ഭഗവാ യേവ [ഭഗവാ ചേവ (സ്യാ.)] ദാനി, ഭന്തേ, സക്കതോ ഹോതി ഗരുകതോ മാനിതോ പൂജിതോ അപചിതോ ലാഭീ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം, ഭിക്ഖുസങ്ഘോ ചാ’’തി.

‘‘ഏവമേതം, ആനന്ദ, യാവകീവഞ്ച, ആനന്ദ, തഥാഗതാ ലോകേ നുപ്പജ്ജന്തി അരഹന്തോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ താവ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ പരിബ്ബാജകാ സക്കതാ ഹോന്തി ഗരുകതാ മാനിതാ പൂജിതാ അപചിതാ ലാഭിനോ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം. യതോ ച ഖോ, ആനന്ദ, തഥാഗതാ ലോകേ ഉപ്പജ്ജന്തി അരഹന്തോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ അഥ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ പരിബ്ബാജകാ അസക്കതാ ഹോന്തി അഗരുകതാ അമാനിതാ അപൂജിതാ അനപചിതാ ന ലാഭിനോ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം. തഥാഗതോവ [തഥാഗതോ ചേവ (സ്യാ.)] ദാനി സക്കതോ ഹോതി ഗരുകതോ മാനിതോ പൂജിതോ അപചിതോ ലാഭീ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം, ഭിക്ഖുസങ്ഘോ ചാ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘ഓഭാസതി താവ സോ കിമി,

യാവ ന ഉന്നമതേ [ഉഗ്ഗമതി (സീ.), ഉന്നമതി (സ്യാ.)] പഭങ്കരോ;

(സ) [( ) നത്ഥി സീ. സ്യാ. പോത്ഥകേസു] വേരോചനമ്ഹി ഉഗ്ഗതേ,

ഹതപ്പഭോ ഹോതി ന ചാപി ഭാസതി.

‘‘ഏവം ഓഭാസിതമേവ തക്കികാനം [തിത്ഥിയാനം (സീ. സ്യാ. പീ.)],

യാവ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ ലോകേ നുപ്പജ്ജന്തി;

ന തക്കികാ സുജ്ഝന്തി ന ചാപി സാവകാ,

ദുദ്ദിട്ഠീ ന ദുക്ഖാ പമുച്ചരേ’’തി. ദസമം;

തസ്സുദ്ദാനം –

ആയുജടിലവേക്ഖണാ, തയോ തിത്ഥിയാ സുഭൂതി;

ഗണികാ ഉപാതി നവമോ, ഉപ്പജ്ജന്തി ച തേ ദസാതി.

ജച്ചന്ധവഗ്ഗോ ഛട്ഠോ നിട്ഠിതോ.