൯. സിപ്പസുത്തം

൨൯. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന സമ്ബഹുലാനം ഭിക്ഖൂനം പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താനം മണ്ഡലമാളേ സന്നിസിന്നാനം സന്നിപതിതാനം അയമന്തരാകഥാ ഉദപാദി – ‘‘കോ നു ഖോ, ആവുസോ, സിപ്പം ജാനാതി? കോ കിം സിപ്പം സിക്ഖി? കതരം സിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി?

തത്ഥേകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ഹത്ഥിസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘അസ്സസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘രഥസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ധനുസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ഥരുസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘മുദ്ദാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ഗണനാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘സങ്ഖാനസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ലേഖാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘കാവേയ്യസിപ്പം [കാബ്യസിപ്പം (സ്യാ.)] സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ലോകായതസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘‘ഖത്തവിജ്ജാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’’ന്തി. അയഞ്ചരഹി തേസം ഭിക്ഖൂനം അന്തരാകഥാ ഹോതി വിപ്പകതാ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ സായന്ഹസമയം പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ യേന മണ്ഡലമാളോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ പഞ്ഞത്തേ ആസനേ നിസീദി. നിസജ്ജ ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘കായ നുത്ഥ, ഭിക്ഖവേ, ഏതരഹി കഥായ സന്നിസിന്നാ, കാ ച പന വോ അന്തരാകഥാ വിപ്പകതാ’’തി?

‘‘ഇധ, ഭന്തേ, അമ്ഹാകം പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താനം മണ്ഡലമാളേ സന്നിസിന്നാനം അയമന്തരാകഥാ ഉദപാദി – ‘കോ നു ഖോ, ആവുസോ, സിപ്പം ജാനാതി? കോ കിം സിപ്പം സിക്ഖി? കതരം സിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി?

‘‘തത്ഥേകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ഹത്ഥിസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി. ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘അസ്സസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘രഥസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ധനുസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ഥരുസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി, ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘മുദ്ദാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ഗണനാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘സങ്ഖാനസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ലേഖാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘കാവേയ്യസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ലോകായതസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി; ഏകച്ചേ ഏവമാഹംസു – ‘ഖത്തവിജ്ജാസിപ്പം സിപ്പാനം അഗ്ഗ’ന്തി. അയം ഖോ നോ, ഭന്തേ, അന്തരാകഥാ ഹോതി വിപ്പകതാ, അഥ ഭഗവാ അനുപ്പത്തോ’’തി.

‘‘ന ഖ്വേതം, ഭിക്ഖവേ, തുമ്ഹാകം പതിരൂപം കുലപുത്താനം സദ്ധാ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതാനം യം തുമ്ഹേ ഏവരൂപിം കഥം കഥേയ്യാഥ. സന്നിപതിതാനം വോ, ഭിക്ഖവേ, ദ്വയം കരണീയം – ധമ്മീ വാ കഥാ അരിയോ വാ തുണ്ഹീഭാവോ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘അസിപ്പജീവീ ലഹു അത്ഥകാമോ,

യതിന്ദ്രിയോ സബ്ബധി വിപ്പമുത്തോ;

അനോകസാരീ അമമോ നിരാസോ,

ഹിത്വാ മാനം ഏകചരോ സ ഭിക്ഖൂ’’തി. നവമം;