൮. പിണ്ഡപാതികസുത്തം

൨൮. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന സമ്ബഹുലാനം ഭിക്ഖൂനം പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താനം കരേരിമണ്ഡലമാളേ സന്നിസിന്നാനം സന്നിപതിതാനം അയമന്തരാകഥാ ഉദപാദി –

‘‘പിണ്ഡപാതികോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു പിണ്ഡായ ചരന്തോ ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ചക്ഖുനാ രൂപേ പസ്സിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ സോതേന സദ്ദേ സോതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ഘാനേന ഗന്ധേ ഘായിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ജിവ്ഹായ രസേ സായിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ കായേന ഫോട്ഠബ്ബേ ഫുസിതും. പിണ്ഡപാതികോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു സക്കതോ ഗരുകതോ മാനിതോ പൂജിതോ അപചിതോ പിണ്ഡായ ചരതി. ഹന്ദാവുസോ, മയമ്പി പിണ്ഡപാതികാ ഹോമ. മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ ചക്ഖുനാ രൂപേ പസ്സിതും, മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ സോതേന സദ്ദേ സോതും, മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ ഘാനേന ഗന്ധേ ഘായിതും, മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ ജിവ്ഹായ രസേ സായിതും, മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ കായേന ഫോട്ഠബ്ബേ ഫുസിതും; മയമ്പി സക്കതാ ഗരുകതാ മാനിതാ പൂജിതാ അപചിതാ പിണ്ഡായ ചരിസ്സാമാ’’തി. അയഞ്ചരഹി തേസം ഭിക്ഖൂനം അന്തരാകഥാ ഹോതി വിപ്പകതാ.

അഥ ഖോ ഭഗവാ സായന്ഹസമയം പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ യേന കരേരിമണ്ഡലമാളോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ പഞ്ഞത്തേ ആസനേ നിസീദി. നിസജ്ജ ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘കായ നുത്ഥ, ഭിക്ഖവേ, ഏതരഹി കഥായ സന്നിസിന്നാ, കാ ച പന വോ അന്തരാകഥാ വിപ്പകതാ’’തി?

‘‘ഇധ, ഭന്തേ, അമ്ഹാകം പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താനം കരേരിമണ്ഡലമാളേ സന്നിസിന്നാനം സന്നിപതിതാനം അയമന്തരാകഥാ ഉദപാദി –

‘പിണ്ഡപാതികോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു പിണ്ഡായ ചരന്തോ ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ചക്ഖുനാ രൂപേ പസ്സിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ സോതേന സദ്ദേ സോതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ഘാനേന ഗന്ധേ ഘായിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ ജിവ്ഹായ രസേ സായിതും, ലഭതി കാലേന കാലം മനാപികേ കായേന ഫോട്ഠബ്ബേ ഫുസിതും. പിണ്ഡപാതികോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു സക്കതോ ഗരുകതോ മാനിതോ പൂജിതോ അപചിതോ പിണ്ഡായ ചരതി. ഹന്ദാവുസോ, മയമ്പി പിണ്ഡപാതികാ ഹോമ. മയമ്പി ലച്ഛാമ കാലേന കാലം മനാപികേ ചക്ഖുനാ രൂപേ പസ്സിതും…പേ… കായേന ഫോട്ഠബ്ബേ ഫുസിതും. മയമ്പി സക്കതാ ഗരുകതാ മാനിതാ പൂജിതാ അപചിതാ പിണ്ഡായ ചരിസ്സാമാ’തി. അയം ഖോ നോ, ഭന്തേ, അന്തരാകഥാ വിപ്പകതാ, അഥ ഭഗവാ അനുപ്പത്തോ’’തി.

‘‘ന ഖ്വേതം, ഭിക്ഖവേ, തുമ്ഹാകം പതിരൂപം കുലപുത്താനം സദ്ധാ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതാനം യം തുമ്ഹേ ഏവരൂപിം കഥം കഥേയ്യാഥ. സന്നിപതിതാനം വോ, ഭിക്ഖവേ, ദ്വയം കരണീയം – ധമ്മീ വാ കഥാ അരിയോ വാ തുണ്ഹീഭാവോ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘പിണ്ഡപാതികസ്സ ഭിക്ഖുനോ,

അത്തഭരസ്സ അനഞ്ഞപോസിനോ;

ദേവാ പിഹയന്തി താദിനോ,

നോ ചേ സദ്ദസിലോകനിസ്സിതോ’’തി. അട്ഠമം;