൭. ഏകപുത്തകസുത്തം

൧൭. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്സ ഉപാസകസ്സ ഏകപുത്തകോ പിയോ മനാപോ കാലങ്കതോ ഹോതി.

അഥ ഖോ സമ്ബഹുലാ ഉപാസകാ അല്ലവത്ഥാ അല്ലകേസാ ദിവാ ദിവസ്സ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. ഏകമന്തം നിസിന്നേ ഖോ തേ ഉപാസകേ ഭഗവാ ഏതദവോച – ‘‘കിം നു ഖോ തുമ്ഹേ, ഉപാസകാ, അല്ലവത്ഥാ അല്ലകേസാ ഇധൂപസങ്കമന്താ ദിവാ ദിവസ്സാ’’തി?

ഏവം വുത്തേ, സോ ഉപാസകോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘മയ്ഹം ഖോ, ഭന്തേ, ഏകപുത്തകോ പിയോ മനാപോ കാലങ്കതോ. തേന മയം അല്ലവത്ഥാ അല്ലകേസാ ഇധൂപസങ്കമന്താ ദിവാ ദിവസ്സാ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

‘‘പിയരൂപസ്സാദഗധിതാസേ [പിയരൂപസ്സാതഗധിതാസേ (സീ. പീ.)],

ദേവകായാ പുഥു മനുസ്സാ ച;

അഘാവിനോ പരിജുന്നാ,

മച്ചുരാജസ്സ വസം ഗച്ഛന്തി.

‘‘യേ വേ ദിവാ ച രത്തോ ച,

അപ്പമത്താ ജഹന്തി പിയരൂപം;

തേ വേ ഖണന്തി അഘമൂലം,

മച്ചുനോ ആമിസം ദുരതിവത്ത’’ന്തി. സത്തമം;