൪. സോപാകത്ഥേരഗാഥാ

൪൮൦. ‘‘ദിസ്വാ പാസാദഛായായം, ചങ്കമന്തം നരുത്തമം;

തത്ഥ നം ഉപസങ്കമ്മ, വന്ദിസ്സം [വന്ദിസം (സീ. പീ.)] പുരിസുത്തമം.

൪൮൧. ‘‘ഏകംസം ചീവരം കത്വാ, സംഹരിത്വാന പാണയോ;

അനുചങ്കമിസ്സം വിരജം, സബ്ബസത്താനമുത്തമം.

൪൮൨. ‘‘തതോ പഞ്ഹേ അപുച്ഛി മം, പഞ്ഹാനം കോവിദോ വിദൂ;

അച്ഛമ്ഭീ ച അഭീതോ ച, ബ്യാകാസിം സത്ഥുനോ അഹം.

൪൮൩. ‘‘വിസ്സജ്ജിതേസു പഞ്ഹേസു, അനുമോദി തഥാഗതോ;

ഭിക്ഖുസങ്ഘം വിലോകേത്വാ, ഇമമത്ഥം അഭാസഥ’’.

൪൮൪. ‘‘ലാഭാ അങ്ഗാനം മഗധാനം, യേസായം പരിഭുഞ്ജതി;

ചീവരം പിണ്ഡപാതഞ്ച, പച്ചയം സയനാസനം;

പച്ചുട്ഠാനഞ്ച സാമീചിം, തേസം ലാഭാ’’തി ചാബ്രവി.

൪൮൫. ‘‘അജ്ജതഗ്ഗേ മം സോപാക, ദസ്സനായോപസങ്കമ;

ഏസാ ചേവ തേ സോപാക, ഭവതു ഉപസമ്പദാ’’.

൪൮൬. ‘‘ജാതിയാ സത്തവസ്സോഹം, ലദ്ധാന ഉപസമ്പദം;

ധാരേമി അന്തിമം ദേഹം, അഹോ ധമ്മസുധമ്മതാ’’തി.

… സോപാകോ ഥേരോ….