൧൦. സീവലിത്ഥേരഗാഥാ

൬൦. ‘‘തേ മേ ഇജ്ഝിംസു സങ്കപ്പാ, യദത്ഥോ പാവിസിം കുടിം;

വിജ്ജാവിമുത്തിം പച്ചേസം, മാനാനുസയമുജ്ജഹ’’ന്തി.

… സീവലിത്ഥേരോ….

വഗ്ഗോ ഛട്ഠോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഗോധികോ ച സുബാഹു ച, വല്ലിയോ ഉത്തിയോ ഇസി;

അഞ്ജനവനിയോ ഥേരോ, ദുവേ കുടിവിഹാരിനോ;

രമണീയകുടികോ ച, കോസലവ്ഹയസീവലീതി.