൮. സിങ്ഗാലപിതുത്ഥേരഗാഥാ

൧൮. ‘‘അഹു ബുദ്ധസ്സ ദായാദോ, ഭിക്ഖു ഭേസകളാവനേ;

കേവലം അട്ഠിസഞ്ഞായ, അഫരീ പഥവിം [പഠവിം (സീ. സ്യാ.)] ഇമം;

മഞ്ഞേഹം കാമരാഗം സോ, ഖിപ്പമേവ പഹിസ്സതീ’’തി [പഹീയഭി (സബ്ബത്ഥ പാളിയം)].