൫. ധോതകമാണവപുച്ഛാ

൧൦൬൭. ‘‘പുച്ഛാമി തം ഭഗവാ ബ്രൂഹി മേ തം, (ഇച്ചായസ്മാ ധോതകോ)

വാചാഭികങ്ഖാമി മഹേസി തുയ്ഹം;

തവ സുത്വാന നിഗ്ഘോസം, സിക്ഖേ നിബ്ബാനമത്തനോ’’.

൧൦൬൮. ‘‘തേനഹാതപ്പം കരോഹി, (ധോതകാതി ഭഗവാ) ഇധേവ നിപകോ സതോ;

ഇതോ സുത്വാന നിഗ്ഘോസം, സിക്ഖേ നിബ്ബാനമത്തനോ’’.

൧൦൬൯. ‘‘പസ്സാമഹം ദേവമനുസ്സലോകേ, അകിഞ്ചനം ബ്രാഹ്മണമിരിയമാനം;

തം തം നമസ്സാമി സമന്തചക്ഖു, പമുഞ്ച മം സക്ക കഥംകഥാഹി’’.

൧൦൭൦. ‘‘നാഹം സഹിസ്സാമി [സമിസ്സാമി (സ്യാ.), ഗമിസ്സാമി (സീ.), സമീഹാമി (പീ.)] പമോചനായ, കഥംകഥിം ധോതക കഞ്ചി ലോകേ;

ധമ്മഞ്ച സേട്ഠം അഭിജാനമാനോ [ആജാനമാനോ (സീ. സ്യാ. പീ.)], ഏവം തുവം ഓഘമിമം തരേസി’’.

൧൦൭൧. ‘‘അനുസാസ ബ്രഹ്മേ കരുണായമാനോ, വിവേകധമ്മം യമഹം വിജഞ്ഞം;

യഥാഹം ആകാസോവ അബ്യാപജ്ജമാനോ, ഇധേവ സന്തോ അസിതോ ചരേയ്യം’’.

൧൦൭൨. ‘‘കിത്തയിസ്സാമി തേ സന്തിം, (ധോതകാതി ഭഗവാ) ദിട്ഠേ ധമ്മേ അനീതിഹം;

യം വിദിത്വാ സതോ ചരം, തരേ ലോകേ വിസത്തികം’’.

൧൦൭൩. ‘‘തഞ്ചാഹം അഭിനന്ദാമി, മഹേസി സന്തിമുത്തമം;

യം വിദിത്വാ സതോ ചരം, തരേ ലോകേ വിസത്തികം’’.

൧൦൭൪. ‘‘യം കിഞ്ചി സമ്പജാനാസി, (ധോതകാതി ഭഗവാ)

ഉദ്ധം അധോ തിരിയഞ്ചാപി മജ്ഝേ;

ഏതം വിദിത്വാ സങ്ഗോതി ലോകേ, ഭവാഭവായ മാകാസി തണ്ഹ’’ന്തി.

ധോതകമാണവപുച്ഛാ പഞ്ചമീ നിട്ഠിതാ.