൬. ഉപസീവമാണവപുച്ഛാ

൧൦൭൫. ‘‘ഏകോ അഹം സക്ക മഹന്തമോഘം, (ഇച്ചായസ്മാ ഉപസീവോ)

അനിസ്സിതോ നോ വിസഹാമി താരിതും;

ആരമ്മണം ബ്രൂഹി സമന്തചക്ഖു, യം നിസ്സിതോ ഓഘമിമം തരേയ്യം’’.

൧൦൭൬. ‘‘ആകിഞ്ചഞ്ഞം പേക്ഖമാനോ സതിമാ, (ഉപസീവാതി ഭഗവാ)

നത്ഥീതി നിസ്സായ തരസ്സു ഓഘം;

കാമേ പഹായ വിരതോ കഥാഹി, തണ്ഹക്ഖയം നത്തമഹാഭിപസ്സ’’ [രത്തമഹാഭിപസ്സ (സ്യാ.), രത്തമഹം വിപസ്സ (ക.)].

൧൦൭൭. ‘‘സബ്ബേസു കാമേസു യോ വീതരാഗോ, (ഇച്ചായസ്മാ ഉപസീവോ)

ആകിഞ്ചഞ്ഞം നിസ്സിതോ ഹിത്വാ മഞ്ഞം;

സഞ്ഞാവിമോക്ഖേ പരമേ വിമുത്തോ [ധിമുത്തോ (ക.)], തിട്ഠേ നു സോ തത്ഥ അനാനുയായീ’’ [അനാനുവായീ (സ്യാ. ക.)].

൧൦൭൮. ‘‘സബ്ബേസു കാമേസു യോ വീതരാഗോ, (ഉപസീവാതി ഭഗവാ)

ആകിഞ്ചഞ്ഞം നിസ്സിതോ ഹിത്വാ മഞ്ഞം;

സഞ്ഞാവിമോക്ഖേ പരമേ വിമുത്തോ, തിട്ഠേയ്യ സോ തത്ഥ അനാനുയായീ’’.

൧൦൭൯. ‘‘തിട്ഠേ ചേ സോ തത്ഥ അനാനുയായീ, പൂഗമ്പി വസ്സാനം സമന്തചക്ഖു;

തത്ഥേവ സോ സീതിസിയാ വിമുത്തോ, ചവേഥ വിഞ്ഞാണം തഥാവിധസ്സ’’.

൧൦൮൦. ‘‘അച്ചീ യഥാ വാതവേഗേന ഖിത്താ [ഖിത്തം (സ്യാ.), ഖിത്തോ (പീ.)], (ഉപസീവാതി ഭഗവാ)

അത്ഥം പലേതി ന ഉപേതി സങ്ഖം;

ഏവം മുനീ നാമകായാ വിമുത്തോ, അത്ഥം പലേതി ന ഉപേതി സങ്ഖം’’.

൧൦൮൧. ‘‘അത്ഥങ്ഗതോ സോ ഉദ വാ സോ നത്ഥി, ഉദാഹു വേ സസ്സതിയാ അരോഗോ;

തം മേ മുനീ സാധു വിയാകരോഹി, തഥാ ഹി തേ വിദിതോ ഏസ ധമ്മോ’’.

൧൦൮൨. ‘‘അത്ഥങ്ഗതസ്സ ന പമാണമത്ഥി, (ഉപസീവാതി ഭഗവാ)

യേന നം വജ്ജും തം തസ്സ നത്ഥി;

സബ്ബേസു ധമ്മേസു സമൂഹതേസു, സമൂഹതാ വാദപഥാപി സബ്ബേ’’തി.

ഉപസീവമാണവപുച്ഛാ ഛട്ഠീ നിട്ഠിതാ.