൧൫. അത്തദണ്ഡസുത്തം

൯൪൧. ‘‘അത്തദണ്ഡാ ഭയം ജാതം, ജനം പസ്സഥ മേധഗം;

സംവേഗം കിത്തയിസ്സാമി, യഥാ സംവിജിതം മയാ.

൯൪൨. ‘‘ഫന്ദമാനം പജം ദിസ്വാ, മച്ഛേ അപ്പോദകേ യഥാ;

അഞ്ഞമഞ്ഞേഹി ബ്യാരുദ്ധേ, ദിസ്വാ മം ഭയമാവിസി.

൯൪൩. ‘‘സമന്തമസാരോ ലോകോ, ദിസാ സബ്ബാ സമേരിതാ;

ഇച്ഛം ഭവനമത്തനോ, നാദ്ദസാസിം അനോസിതം.

൯൪൪. ‘‘ഓസാനേത്വേവ ബ്യാരുദ്ധേ, ദിസ്വാ മേ അരതീ അഹു;

അഥേത്ഥ സല്ലമദ്ദക്ഖിം, ദുദ്ദസം ഹദയനിസ്സിതം.

൯൪൫. ‘‘യേന സല്ലേന ഓതിണ്ണോ, ദിസാ സബ്ബാ വിധാവതി;

തമേവ സല്ലമബ്ബുയ്ഹ, ന ധാവതി ന സീദതി.

൯൪൬. ‘‘തത്ഥ സിക്ഖാനുഗീയന്തി [സിക്ഖാനുകിരിയന്തി (ക.)], യാനി ലോകേ ഗധിതാനി;

ന തേസു പസുതോ സിയാ, നിബ്ബിജ്ഝ സബ്ബസോ കാമേ;

സിക്ഖേ നിബ്ബാനമത്തനോ.

൯൪൭. ‘‘സച്ചോ സിയാ അപ്പഗബ്ഭോ, അമായോ രിത്തപേസുണോ;

അക്കോധനോ ലോഭപാപം, വേവിച്ഛം വിതരേ മുനി.

൯൪൮. ‘‘നിദ്ദം തന്ദിം സഹേ ഥീനം, പമാദേന ന സംവസേ;

അതിമാനേ ന തിട്ഠേയ്യ, നിബ്ബാനമനസോ നരോ.

൯൪൯. ‘‘മോസവജ്ജേ ന നീയേഥ, രൂപേ സ്നേഹം ന കുബ്ബയേ;

മാനഞ്ച പരിജാനേയ്യ, സാഹസാ വിരതോ ചരേ.

൯൫൦. ‘‘പുരാണം നാഭിനന്ദേയ്യ, നവേ ഖന്തിം ന കുബ്ബയേ;

ഹിയ്യമാനേ ന സോചേയ്യ, ആകാസം ന സിതോ സിയാ.

൯൫൧. ‘‘ഗേധം ബ്രൂമി മഹോഘോതി, ആജവം ബ്രൂമി ജപ്പനം;

ആരമ്മണം പകപ്പനം, കാമപങ്കോ ദുരച്ചയോ.

൯൫൨. ‘‘സച്ചാ അവോക്കമ്മ [അവോക്കമം (നിദ്ദേസ)] മുനി, ഥലേ തിട്ഠതി ബ്രാഹ്മണോ;

സബ്ബം സോ [സബ്ബസോ (സ്യാ. ക.)] പടിനിസ്സജ്ജ, സ വേ സന്തോതി വുച്ചതി.

൯൫൩. ‘‘സ വേ വിദ്വാ സ വേദഗൂ, ഞത്വാ ധമ്മം അനിസ്സിതോ;

സമ്മാ സോ ലോകേ ഇരിയാനോ, ന പിഹേതീധ കസ്സചി.

൯൫൪. ‘‘യോധ കാമേ അച്ചതരി, സങ്ഗം ലോകേ ദുരച്ചയം;

ന സോ സോചതി നാജ്ഝേതി, ഛിന്നസോതോ അബന്ധനോ.

൯൫൫. ‘‘യം പുബ്ബേ തം വിസോസേഹി, പച്ഛാ തേ മാഹു കിഞ്ചനം;

മജ്ഝേ ചേ നോ ഗഹേസ്സസി, ഉപസന്തോ ചരിസ്സസി.

൯൫൬. ‘‘സബ്ബസോ നാമരൂപസ്മിം, യസ്സ നത്ഥി മമായിതം;

അസതാ ച ന സോചതി, സ വേ ലോകേ ന ജീയതി.

൯൫൭. ‘‘യസ്സ നത്ഥി ഇദം മേതി, പരേസം വാപി കിഞ്ചനം;

മമത്തം സോ അസംവിന്ദം, നത്ഥി മേതി ന സോചതി.

൯൫൮. ‘‘അനിട്ഠുരീ അനനുഗിദ്ധോ, അനേജോ സബ്ബധീ സമോ;

തമാനിസംസം പബ്രൂമി, പുച്ഛിതോ അവികമ്പിനം.

൯൫൯. ‘‘അനേജസ്സ വിജാനതോ, നത്ഥി കാചി നിസങ്ഖതി [നിസങ്ഖിതി (സീ. പീ.)].

വിരതോ സോ വിയാരബ്ഭാ, ഖേമം പസ്സതി സബ്ബധി.

൯൬൦. ‘‘ന സമേസു ന ഓമേസു, ന ഉസ്സേസു വദതേ മുനി;

സന്തോ സോ വീതമച്ഛരോ, നാദേതി ന നിരസ്സതീ’’തി.

അത്തദണ്ഡസുത്തം പന്നരസമം നിട്ഠിതം.