൧൪. തുവടകസുത്തം

൯൨൧. ‘‘പുച്ഛാമി തം ആദിച്ചബന്ധു [ആദിച്ചബന്ധും (സീ. സ്യാ.)], വിവേകം സന്തിപദഞ്ച മഹേസി;

കഥം ദിസ്വാ നിബ്ബാതി ഭിക്ഖു, അനുപാദിയാനോ ലോകസ്മിം കിഞ്ചി’’.

൯൨൨. ‘‘മൂലം പപഞ്ചസങ്ഖായ, (ഇതി ഭഗവാ)

മന്താ അസ്മീതി സബ്ബമുപരുന്ധേ [സബ്ബമുപരുദ്ധേ (സ്യാ. പീ. ക.)];

യാ കാചി തണ്ഹാ അജ്ഝത്തം,

താസം വിനയാ [വിനയായ (?)] സദാ സതോ സിക്ഖേ.

൯൨൩. ‘‘യം കിഞ്ചി ധമ്മമഭിജഞ്ഞാ, അജ്ഝത്തം അഥവാപി ബഹിദ്ധാ;

ന തേന ഥാമം [മാനം (സീ. ക.)] കുബ്ബേഥ, ന ഹി സാ നിബ്ബുതി സതം വുത്താ.

൯൨൪. ‘‘സേയ്യോ ന തേന മഞ്ഞേയ്യ, നീചേയ്യോ അഥവാപി സരിക്ഖോ;

ഫുട്ഠോ [പുട്ഠോ (സീ. സ്യാ. ക.)] അനേകരൂപേഹി, നാതുമാനം വികപ്പയം തിട്ഠേ.

൯൨൫. ‘‘അജ്ഝത്തമേവുപസമേ, ന അഞ്ഞതോ ഭിക്ഖു സന്തിമേസേയ്യ;

അജ്ഝത്തം ഉപസന്തസ്സ, നത്ഥി അത്താ കുതോ നിരത്താ വാ.

൯൨൬. ‘‘മജ്ഝേ യഥാ സമുദ്ദസ്സ, ഊമി നോ ജായതീ ഠിതോ ഹോതി;

ഏവം ഠിതോ അനേജസ്സ, ഉസ്സദം ഭിക്ഖു ന കരേയ്യ കുഹിഞ്ചി’’.

൯൨൭. ‘‘അകിത്തയീ വിവടചക്ഖു, സക്ഖിധമ്മം പരിസ്സയവിനയം;

പടിപദം വദേഹി ഭദ്ദന്തേ, പാതിമോക്ഖം അഥവാപി സമാധിം’’.

൯൨൮. ‘‘ചക്ഖൂഹി നേവ ലോലസ്സ, ഗാമകഥായ ആവരയേ സോതം;

രസേ ച നാനുഗിജ്ഝേയ്യ, ന ച മമായേഥ കിഞ്ചി ലോകസ്മിം.

൯൨൯. ‘‘ഫസ്സേന യദാ ഫുട്ഠസ്സ, പരിദേവം ഭിക്ഖു ന കരേയ്യ കുഹിഞ്ചി;

ഭവഞ്ച നാഭിജപ്പേയ്യ, ഭേരവേസു ച ന സമ്പവേധേയ്യ.

൯൩൦. ‘‘അന്നാനമഥോ പാനാനം, ഖാദനീയാനം അഥോപി വത്ഥാനം;

ലദ്ധാ ന സന്നിധിം കയിരാ, ന ച പരിത്തസേ താനി അലഭമാനോ.

൯൩൧. ‘‘ഝായീ ന പാദലോലസ്സ, വിരമേ കുക്കുച്ചാ നപ്പമജ്ജേയ്യ;

അഥാസനേസു സയനേസു, അപ്പസദ്ദേസു ഭിക്ഖു വിഹരേയ്യ.

൯൩൨. ‘‘നിദ്ദം ന ബഹുലീകരേയ്യ, ജാഗരിയം ഭജേയ്യ ആതാപീ;

തന്ദിം മായം ഹസ്സം ഖിഡ്ഡം, മേഥുനം വിപ്പജഹേ സവിഭൂസം.

൯൩൩. ‘‘ആഥബ്ബണം സുപിനം ലക്ഖണം, നോ വിദഹേ അഥോപി നക്ഖത്തം;

വിരുതഞ്ച ഗബ്ഭകരണം, തികിച്ഛം മാമകോ ന സേവേയ്യ.

൯൩൪. ‘‘നിന്ദായ നപ്പവേധേയ്യ, ന ഉണ്ണമേയ്യ പസംസിതോ ഭിക്ഖു;

ലോഭം സഹ മച്ഛരിയേന, കോധം പേസുണിയഞ്ച പനുദേയ്യ.

൯൩൫. ‘‘കയവിക്കയേ ന തിട്ഠേയ്യ, ഉപവാദം ഭിക്ഖു ന കരേയ്യ കുഹിഞ്ചി;

ഗാമേ ച നാഭിസജ്ജേയ്യ, ലാഭകമ്യാ ജനം ന ലപയേയ്യ.

൯൩൬. ‘‘ന ച കത്ഥിതാ സിയാ ഭിക്ഖു, ന ച വാചം പയുത്തം ഭാസേയ്യ;

പാഗബ്ഭിയം ന സിക്ഖേയ്യ, കഥം വിഗ്ഗാഹികം ന കഥയേയ്യ.

൯൩൭. ‘‘മോസവജ്ജേ ന നീയേഥ, സമ്പജാനോ സഠാനി ന കയിരാ;

അഥ ജീവിതേന പഞ്ഞായ, സീലബ്ബതേന നാഞ്ഞമതിമഞ്ഞേ.

൯൩൮. ‘‘സുത്വാ രുസിതോ ബഹും വാചം, സമണാനം വാ പുഥുജനാനം [പുഥുവചനാനം (സീ. സ്യാ. പീ.)];

ഫരുസേന നേ ന പടിവജ്ജാ, ന ഹി സന്തോ പടിസേനികരോന്തി.

൯൩൯. ‘‘ഏതഞ്ച ധമ്മമഞ്ഞായ, വിചിനം ഭിക്ഖു സദാ സതോ സിക്ഖേ;

സന്തീതി നിബ്ബുതിം ഞത്വാ, സാസനേ ഗോതമസ്സ ന പമജ്ജേയ്യ.

൯൪൦. ‘‘അഭിഭൂ ഹി സോ അനഭിഭൂതോ, സക്ഖിധമ്മമനീതിഹമദസ്സീ;

തസ്മാ ഹി തസ്സ ഭഗവതോ സാസനേ, അപ്പമത്തോ സദാ നമസ്സമനുസിക്ഖേ’’തി.

തുവടകസുത്തം ചുദ്ദസമം നിട്ഠിതം.