൧൦. പുരാഭേദസുത്തം

൮൫൪. ‘‘കഥംദസ്സീ കഥംസീലോ, ഉപസന്തോതി വുച്ചതി;

തം മേ ഗോതമ പബ്രൂഹി, പുച്ഛിതോ ഉത്തമം നരം’’.

൮൫൫. ‘‘വീതതണ്ഹോ പുരാ ഭേദാ, (ഇതി ഭഗവാ) പുബ്ബമന്തമനിസ്സിതോ;

വേമജ്ഝേ നുപസങ്ഖേയ്യോ, തസ്സ നത്ഥി പുരക്ഖതം.

൮൫൬. ‘‘അക്കോധനോ അസന്താസീ, അവികത്ഥീ അകുക്കുചോ;

മന്തഭാണീ [മന്താഭാണീ (സ്യാ. പീ.)] അനുദ്ധതോ, സ വേ വാചായതോ മുനി.

൮൫൭. ‘‘നിരാസത്തി അനാഗതേ, അതീതം നാനുസോചതി;

വിവേകദസ്സീ ഫസ്സേസു, ദിട്ഠീസു ച ന നീയതി [നിയ്യതി (ബഹൂസു)].

൮൫൮. ‘‘പതിലീനോ അകുഹകോ, അപിഹാലു അമച്ഛരീ;

അപ്പഗബ്ഭോ അജേഗുച്ഛോ, പേസുണേയ്യേ ച നോ യുതോ.

൮൫൯. ‘‘സാതിയേസു അനസ്സാവീ, അതിമാനേ ച നോ യുതോ;

സണ്ഹോ ച പടിഭാനവാ [പടിഭാണവാ (സ്യാ. പീ.)], ന സദ്ധോ ന വിരജ്ജതി.

൮൬൦. ‘‘ലാഭകമ്യാ ന സിക്ഖതി, അലാഭേ ച ന കുപ്പതി;

അവിരുദ്ധോ ച തണ്ഹായ, രസേസു നാനുഗിജ്ഝതി.

൮൬൧. ‘‘ഉപേക്ഖകോ സദാ സതോ, ന ലോകേ മഞ്ഞതേ സമം;

ന വിസേസീ ന നീചേയ്യോ, തസ്സ നോ സന്തി ഉസ്സദാ.

൮൬൨. ‘‘യസ്സ നിസ്സയനാ [നിസ്സയതാ (സീ. സ്യാ. പീ.)] നത്ഥി, ഞത്വാ ധമ്മം അനിസ്സിതോ;

ഭവായ വിഭവായ വാ, തണ്ഹാ യസ്സ ന വിജ്ജതി.

൮൬൩. ‘‘തം ബ്രൂമി ഉപസന്തോതി, കാമേസു അനപേക്ഖിനം;

ഗന്ഥാ തസ്സ ന വിജ്ജന്തി, അതരീ സോ വിസത്തികം.

൮൬൪. ‘‘ന തസ്സ പുത്താ പസവോ, ഖേത്തം വത്ഥുഞ്ച വിജ്ജതി;

അത്താ വാപി നിരത്താ വാ [അത്തം വാപി നിരത്തം വാ (ബഹൂസു)], ന തസ്മിം ഉപലബ്ഭതി.

൮൬൫. ‘‘യേന നം വജ്ജും പുഥുജ്ജനാ, അഥോ സമണബ്രാഹ്മണാ;

തം തസ്സ അപുരക്ഖതം, തസ്മാ വാദേസു നേജതി.

൮൬൬. ‘‘വീതഗേധോ അമച്ഛരീ, ന ഉസ്സേസു വദതേ മുനി;

ന സമേസു ന ഓമേസു, കപ്പം നേതി അകപ്പിയോ.

൮൬൭. ‘‘യസ്സ ലോകേ സകം നത്ഥി, അസതാ ച ന സോചതി;

ധമ്മേസു ച ന ഗച്ഛതി, സ വേ സന്തോതി വുച്ചതീ’’തി.

പുരാഭേദസുത്തം ദസമം നിട്ഠിതം.