൧. കാമസുത്തം

൭൭൨. കാമം കാമയമാനസ്സ, തസ്സ ചേ തം സമിജ്ഝതി;

അദ്ധാ പീതിമനോ ഹോതി, ലദ്ധാ മച്ചോ യദിച്ഛതി.

൭൭൩. തസ്സ ചേ കാമയാനസ്സ [കാമയമാനസ്സ (ക.)], ഛന്ദജാതസ്സ ജന്തുനോ;

തേ കാമാ പരിഹായന്തി, സല്ലവിദ്ധോവ രുപ്പതി.

൭൭൪. യോ കാമേ പരിവജ്ജേതി, സപ്പസ്സേവ പദാ സിരോ;

സോമം [സോ ഇമം (സീ. പീ.)] വിസത്തികം ലോകേ, സതോ സമതിവത്തതി.

൭൭൫. ഖേത്തം വത്ഥും ഹിരഞ്ഞം വാ, ഗവസ്സം [ഗവാസ്സം (സീ. സ്യാ. പീ.)] ദാസപോരിസം;

ഥിയോ ബന്ധൂ പുഥു കാമേ, യോ നരോ അനുഗിജ്ഝതി.

൭൭൬. അബലാ നം ബലീയന്തി, മദ്ദന്തേനം പരിസ്സയാ;

തതോ നം ദുക്ഖമന്വേതി, നാവം ഭിന്നമിവോദകം.

൭൭൭. തസ്മാ ജന്തു സദാ സതോ, കാമാനി പരിവജ്ജയേ;

തേ പഹായ തരേ ഓഘം, നാവം സിത്വാവ [സിഞ്ചിത്വാ (സീ.)] പാരഗൂതി.

കാമസുത്തം പഠമം നിട്ഠിതം.