൨. ഗുഹട്ഠകസുത്തം

൭൭൮. സത്തോ ഗുഹായം ബഹുനാഭിഛന്നോ, തിട്ഠം നരോ മോഹനസ്മിം പഗാള്ഹോ;

ദൂരേ വിവേകാ ഹി തഥാവിധോ സോ, കാമാ ഹി ലോകേ ന ഹി സുപ്പഹായാ.

൭൭൯. ഇച്ഛാനിദാനാ ഭവസാതബദ്ധാ, തേ ദുപ്പമുഞ്ചാ ന ഹി അഞ്ഞമോക്ഖാ;

പച്ഛാ പുരേ വാപി അപേക്ഖമാനാ, ഇമേവ കാമേ പുരിമേവ ജപ്പം.

൭൮൦. കാമേസു ഗിദ്ധാ പസുതാ പമൂള്ഹാ, അവദാനിയാ തേ വിസമേ നിവിട്ഠാ;

ദുക്ഖൂപനീതാ പരിദേവയന്തി, കിംസൂ ഭവിസ്സാമ ഇതോ ചുതാസേ.

൭൮൧. തസ്മാ ഹി സിക്ഖേഥ ഇധേവ ജന്തു, യം കിഞ്ചി ജഞ്ഞാ വിസമന്തി ലോകേ;

ന തസ്സ ഹേതൂ വിസമം ചരേയ്യ, അപ്പഞ്ഹിദം ജീവിതമാഹു ധീരാ.

൭൮൨. പസ്സാമി ലോകേ പരിഫന്ദമാനം, പജം ഇമം തണ്ഹഗതം ഭവേസു;

ഹീനാ നരാ മച്ചുമുഖേ ലപന്തി, അവീതതണ്ഹാസേ ഭവാഭവേസു.

൭൮൩. മമായിതേ പസ്സഥ ഫന്ദമാനേ, മച്ഛേവ അപ്പോദകേ ഖീണസോതേ;

ഏതമ്പി ദിസ്വാ അമമോ ചരേയ്യ, ഭവേസു ആസത്തിമകുബ്ബമാനോ.

൭൮൪. ഉഭോസു അന്തേസു വിനേയ്യ ഛന്ദം, ഫസ്സം പരിഞ്ഞായ അനാനുഗിദ്ധോ;

യദത്തഗരഹീ തദകുബ്ബമാനോ, ന ലിപ്പതീ [ന ലിമ്പതീ (സ്യാ. ക.)] ദിട്ഠസുതേസു ധീരോ.

൭൮൫. സഞ്ഞം പരിഞ്ഞാ വിതരേയ്യ ഓഘം, പരിഗ്ഗഹേസു മുനി നോപലിത്തോ;

അബ്ബൂള്ഹസല്ലോ ചരമപ്പമത്തോ, നാസീസതീ [നാസിംസതീ (സീ. സ്യാ. പീ.)] ലോകമിമം പരഞ്ചാതി.

ഗുഹട്ഠകസുത്തം ദുതിയം നിട്ഠിതം.