൧൧. രാഹുലസുത്തം

൩൩൭. ‘‘കച്ചി അഭിണ്ഹസംവാസാ, നാവജാനാസി പണ്ഡിതം;

ഉക്കാധാരോ [ഓക്കാധാരോ (സ്യാ. ക.)] മനുസ്സാനം, കച്ചി അപചിതോ തയാ’’ [തവ (സീ. അട്ഠ.)].

൩൩൮. ‘‘നാഹം അഭിണ്ഹസംവാസാ, അവജാനാമി പണ്ഡിതം;

ഉക്കാധാരോ മനുസ്സാനം, നിച്ചം അപചിതോ മയാ’’.

൩൩൯. ‘‘പഞ്ച കാമഗുണേ ഹിത്വാ, പിയരൂപേ മനോരമേ;

സദ്ധായ ഘരാ നിക്ഖമ്മ, ദുക്ഖസ്സന്തകരോ ഭവ.

൩൪൦. ‘‘മിത്തേ ഭജസ്സു കല്യാണേ, പന്തഞ്ച സയനാസനം;

വിവിത്തം അപ്പനിഗ്ഘോസം, മത്തഞ്ഞൂ ഹോഹി ഭോജനേ.

൩൪൧. ‘‘ചീവരേ പിണ്ഡപാതേ ച, പച്ചയേ സയനാസനേ;

ഏതേസു തണ്ഹം മാകാസി, മാ ലോകം പുനരാഗമി.

൩൪൨. ‘‘സംവുതോ പാതിമോക്ഖസ്മിം, ഇന്ദ്രിയേസു ച പഞ്ചസു;

സതി കായഗതാത്യത്ഥു, നിബ്ബിദാബഹുലോ ഭവ.

൩൪൩. ‘‘നിമിത്തം പരിവജ്ജേഹി, സുഭം രാഗൂപസഞ്ഹിതം;

അസുഭായ ചിത്തം ഭാവേഹി, ഏകഗ്ഗം സുസമാഹിതം.

൩൪൪. ‘‘അനിമിത്തഞ്ച ഭാവേഹി, മാനാനുസയമുജ്ജഹ;

തതോ മാനാഭിസമയാ, ഉപസന്തോ ചരിസ്സതീ’’തി.

ഇത്ഥം സുദം ഭഗവാ ആയസ്മന്തം രാഹുലം ഇമാഹി ഗാഥാഹി അഭിണ്ഹം ഓവദതീതി.

രാഹുലസുത്തം ഏകാദസമം നിട്ഠിതം.