൯. ഹേമവതസുത്തം

൧൫൩. ‘‘അജ്ജ പന്നരസോ ഉപോസഥോ, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

ദിബ്ബാ [ദിബ്യാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] രത്തി ഉപട്ഠിതാ;

അനോമനാമം സത്ഥാരം, ഹന്ദ പസ്സാമ ഗോതമം’’.

൧൫൪. ‘‘കച്ചി മനോ സുപണിഹിതോ, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ)

സബ്ബഭൂതേസു താദിനോ;

കച്ചി ഇട്ഠേ അനിട്ഠേ ച, സങ്കപ്പസ്സ വസീകതാ’’.

൧൫൫. ‘‘മനോ ചസ്സ സുപണിഹിതോ, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

സബ്ബഭൂതേസു താദിനോ;

അഥോ ഇട്ഠേ അനിട്ഠേ ച, സങ്കപ്പസ്സ വസീകതാ’’.

൧൫൬. ‘‘കച്ചി അദിന്നം നാദിയതി, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ)

കച്ചി പാണേസു സഞ്ഞതോ;

കച്ചി ആരാ പമാദമ്ഹാ, കച്ചി ഝാനം ന രിഞ്ചതി’’.

൧൫൭. ‘‘ന സോ അദിന്നം ആദിയതി, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

അഥോ പാണേസു സഞ്ഞതോ;

അഥോ ആരാ പമാദമ്ഹാ, ബുദ്ധോ ഝാനം ന രിഞ്ചതി’’.

൧൫൮. ‘‘കച്ചി മുസാ ന ഭണതി, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ)

കച്ചി ന ഖീണബ്യപ്പഥോ;

കച്ചി വേഭൂതിയം നാഹ, കച്ചി സമ്ഫം ന ഭാസതി’’.

൧൫൯. ‘‘മുസാ ച സോ ന ഭണതി, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

അഥോ ന ഖീണബ്യപ്പഥോ;

അഥോ വേഭൂതിയം നാഹ, മന്താ അത്ഥം ച [അത്ഥം സോ (സീ. പീ. ക.)] ഭാസതി’’.

൧൬൦. ‘‘കച്ചി ന രജ്ജതി കാമേസു, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ)

കച്ചി ചിത്തം അനാവിലം;

കച്ചി മോഹം അതിക്കന്തോ, കച്ചി ധമ്മേസു ചക്ഖുമാ’’.

൧൬൧. ‘‘ന സോ രജ്ജതി കാമേസു, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

അഥോ ചിത്തം അനാവിലം;

സബ്ബമോഹം അതിക്കന്തോ, ബുദ്ധോ ധമ്മേസു ചക്ഖുമാ’’.

൧൬൨. ‘‘കച്ചി വിജ്ജായ സമ്പന്നോ, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ )

കച്ചി സംസുദ്ധചാരണോ;

കച്ചിസ്സ ആസവാ ഖീണാ, കച്ചി നത്ഥി പുനബ്ഭവോ’’.

൧൬൩. ‘‘വിജ്ജായ ചേവ സമ്പന്നോ, (ഇതി സാതാഗിരോ യക്ഖോ)

അഥോ സംസുദ്ധചാരണോ;

സബ്ബസ്സ ആസവാ ഖീണാ, നത്ഥി തസ്സ പുനബ്ഭവോ’’.

൧൬൪. ‘‘സമ്പന്നം മുനിനോ ചിത്തം, കമ്മുനാ ബ്യപ്പഥേന ച;

വിജ്ജാചരണസമ്പന്നം, ധമ്മതോ നം പസംസതി’’.

൧൬൫. ‘‘സമ്പന്നം മുനിനോ ചിത്തം, കമ്മുനാ ബ്യപ്പഥേന ച;

വിജ്ജാചരണസമ്പന്നം, ധമ്മതോ അനുമോദസി’’.

൧൬൬. ‘‘സമ്പന്നം മുനിനോ ചിത്തം, കമ്മുനാ ബ്യപ്പഥേന ച;

വിജ്ജാചരണസമ്പന്നം, ഹന്ദ പസ്സാമ ഗോതമം.

൧൬൭. ‘‘ഏണിജങ്ഘം കിസം വീരം [ധീരം (സ്യാ.)], അപ്പാഹാരം അലോലുപം;

മുനിം വനസ്മിം ഝായന്തം, ഏഹി പസ്സാമ ഗോതമം.

൧൬൮. ‘‘സീഹംവേകചരം നാഗം, കാമേസു അനപേക്ഖിനം;

ഉപസങ്കമ്മ പുച്ഛാമ, മച്ചുപാസപ്പമോചനം.

൧൬൯. ‘‘അക്ഖാതാരം പവത്താരം, സബ്ബധമ്മാന പാരഗും;

ബുദ്ധം വേരഭയാതീതം, മയം പുച്ഛാമ ഗോതമം’’.

൧൭൦. ‘‘കിസ്മിം ലോകോ സമുപ്പന്നോ, (ഇതി ഹേമവതോ യക്ഖോ)

കിസ്മിം കുബ്ബതി സന്ഥവം [സന്ധവം (ക.)];

കിസ്സ ലോകോ ഉപാദായ, കിസ്മിം ലോകോ വിഹഞ്ഞതി’’.

൧൭൧. ‘‘ഛസു [ഛസ്സു (സീ. പീ.)] ലോകോ സമുപ്പന്നോ, (ഹേമവതാതി ഭഗവാ)

ഛസു കുബ്ബതി സന്ഥവം;

ഛന്നമേവ ഉപാദായ, ഛസു ലോകോ വിഹഞ്ഞതി’’.

൧൭൨. ‘‘കതമം തം ഉപാദാനം, യത്ഥ ലോകോ വിഹഞ്ഞതി;

നിയ്യാനം പുച്ഛിതോ ബ്രൂഹി, കഥം ദുക്ഖാ പമുച്ചതി’’ [പമുഞ്ചതി (സ്യാ.)].

൧൭൩. ‘‘പഞ്ച കാമഗുണാ ലോകേ, മനോഛട്ഠാ പവേദിതാ;

ഏത്ഥ ഛന്ദം വിരാജേത്വാ, ഏവം ദുക്ഖാ പമുച്ചതി.

൧൭൪. ‘‘ഏതം ലോകസ്സ നിയ്യാനം, അക്ഖാതം വോ യഥാതഥം;

ഏതം വോ അഹമക്ഖാമി, ഏവം ദുക്ഖാ പമുച്ചതി’’.

൧൭൫. ‘‘കോ സൂധ തരതി ഓഘം, കോധ തരതി അണ്ണവം;

അപ്പതിട്ഠേ അനാലമ്ബേ, കോ ഗമ്ഭീരേ ന സീദതി’’.

൧൭൬. ‘‘സബ്ബദാ സീലസമ്പന്നോ, പഞ്ഞവാ സുസമാഹിതോ;

അജ്ഝത്തചിന്തീ [അജ്ഝത്തസഞ്ഞീ (സ്യാ. കം. ക.)] സതിമാ, ഓഘം തരതി ദുത്തരം.

൧൭൭. ‘‘വിരതോ കാമസഞ്ഞായ, സബ്ബസംയോജനാതിഗോ;

നന്ദീഭവപരിക്ഖീണോ, സോ ഗമ്ഭീരേ ന സീദതി’’.

൧൭൮. ‘‘ഗബ്ഭീരപഞ്ഞം നിപുണത്ഥദസ്സിം, അകിഞ്ചനം കാമഭവേ അസത്തം;

തം പസ്സഥ സബ്ബധി വിപ്പമുത്തം, ദിബ്ബേ പഥേ കമമാനം മഹേസിം.

൧൭൯. ‘‘അനോമനാമം നിപുണത്ഥദസ്സിം, പഞ്ഞാദദം കാമാലയേ അസത്തം;

തം പസ്സഥ സബ്ബവിദും സുമേധം, അരിയേ പഥേ കമമാനം മഹേസിം.

൧൮൦. ‘‘സുദിട്ഠം വത നോ അജ്ജ, സുപ്പഭാതം സുഹുട്ഠിതം;

യം അദ്ദസാമ സമ്ബുദ്ധം, ഓഘതിണ്ണമനാസവം.

൧൮൧. ‘‘ഇമേ ദസസതാ യക്ഖാ, ഇദ്ധിമന്തോ യസസ്സിനോ;

സബ്ബേ തം സരണം യന്തി, ത്വം നോ സത്ഥാ അനുത്തരോ.

൧൮൨. ‘‘തേ മയം വിചരിസ്സാമ, ഗാമാ ഗാമം നഗാ നഗം;

നമസ്സമാനാ സമ്ബുദ്ധം, ധമ്മസ്സ ച സുധമ്മത’’ന്തി.

ഹേമവതസുത്തം നവമം നിട്ഠിതം.