൯. ഗൂഥഖാദകപേതിവത്ഥു

൭൭൪. ‘‘ഗൂഥകൂപതോ ഉഗ്ഗന്ത്വാ, കാ നു ദീനാ പതിട്ഠസി;

നിസ്സംസയം പാപകമ്മന്താ, കിം നു സദ്ദഹസേ തുവ’’ന്തി.

൭൭൫. ‘‘അഹം ഭദന്തേ പേതീമ്ഹി, ദുഗ്ഗതാ യമലോകികാ;

പാപകമ്മം കരിത്വാന, പേതലോകം ഇതോ ഗതാ’’തി.

൭൭൬. ‘‘കിം നു കായേന വാചായ, മനസാ ദുക്കടം കതം;

കിസ്സ കമ്മവിപാകേന, ഇദം ദുക്ഖം നിഗച്ഛസീ’’തി.

൭൭൭. ‘‘അഹു ആവാസികോ മയ്ഹം, ഇസ്സുകീ കുലമച്ഛരീ;

അജ്ഝോസിതോ മയ്ഹം ഘരേ, കദരിയോ പരിഭാസകോ.

൭൭൮. ‘‘തസ്സാഹം വചനം സുത്വാ, ഭിക്ഖവോ പരിഭാസിസം;

തസ്സ കമ്മവിപാകേന, പേതലോകം ഇതോ ഗതാ’’തി.

൭൭൯. ‘‘അമിത്തോ മിത്തവണ്ണേന, യോ തേ ആസി കുലൂപകോ;

കായസ്സ ഭേദാ ദുപ്പഞ്ഞോ, കിം നു പേച്ച ഗതിം ഗതോ’’തി.

൭൮൦. ‘‘തസ്സേവാഹം പാപകമ്മസ്സ, സീസേ തിട്ഠാമി മത്ഥകേ;

സോ ച പരവിസയം പത്തോ, മമേവ പരിചാരകോ.

൭൮൧. ‘‘യം ഭദന്തേ ഹദന്തഞ്ഞേ, ഏതം മേ ഹോതി ഭോജനം;

അഹഞ്ച ഖോ യം ഹദാമി, ഏതം സോ ഉപജീവതീ’’തി.

ഗൂഥഖാദകപേതിവത്ഥു നവമം.