൧൨. അമ്ബവനപേതവത്ഥു

൭൯൬. ‘‘അയഞ്ച തേ പോക്ഖരണീ സുരമ്മാ, സമാ സുതിത്ഥാ ച മഹോദകാ ച;

സുപുപ്ഫിതാ ഭമരഗണാനുകിണ്ണാ, കഥം തയാ ലദ്ധാ അയം മനുഞ്ഞാ.

൭൯൭. ‘‘ഇദഞ്ച തേ അമ്ബവനം സുരമ്മം, സബ്ബോതുകം ധാരയതേ [ധാരയതി (സ്യാ. ക.)] ഫലാനി;

സുപുപ്ഫിതം ഭമരഗണാനുകിണ്ണം, കഥം തയാ ലദ്ധമിദം വിമാനം’’.

൭൯൮. ‘‘അമ്ബപക്കം ദകം [അമ്ബപക്കോദകം (സീ. സ്യാ. പീ.), അമ്ബപക്കൂദകം (ക.)] യാഗു, സീതച്ഛായാ മനോരമാ;

ധീതായ ദിന്നദാനേന, തേന മേ ഇധ ലബ്ഭതി’’.

൭൯൯. ‘‘സന്ദിട്ഠികം കമ്മം ഏവം [സന്ദിട്ഠികം ഏവ (സ്യാ.)] പസ്സഥ, ദാനസ്സ ദമസ്സ സംയമസ്സ വിപാകം;

ദാസീ അഹം അയ്യകുലേസു ഹുത്വാ, സുണിസാ ഹോമി അഗാരസ്സ ഇസ്സരാ’’തി.

അമ്ബവനപേതവത്ഥു ദ്വാദസമം.